เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องราวจากโครงการโรงเรียนจำลอง โรงเรียนลูกบาศ์กนะครับ สนใจสามารถคลิกดูได้ที่ลิงค์
------------------------
เรื่องนี้อิงจากโลกคู่ขนานของรรลบ.ในฝันของฟ้าเหมือนฝันนะครับ ไม่ได้เกี่ยวกับตัวละครในโลกของรรลบ.โดยตรงแต่อย่างใด เป็นจินตนาการของผู้แต่ง(MD)ซะส่วนมาก
วันที่ 29 ส.ค. ปี20-- เวลา 23:51
เสียงทะเลกระทบกับชายฝั่งที่เต็มไปด้วยหินโสโครกนั้นดังเป็นเสียงครืนก้องกังวานไปทั่วบริเวณ กลิ่นเกลือของทะเลยามดึกสัมผัสกับจมูกของธี เขาถอนหายใจพลางคิดถึงอดีตเมื่อไม่กี่สัปดาห์มานี้...
-------
วันที่ 17 ส.ค. เวลา 13:51น.
"ค่ายทะเลกลางเกาะ 2วัน3คืน?" ธีถามอย่างงงๆ
"ค่ายเกาะกลางทะเล 3วัน2คืนตังหาก เป็นเกาะเล็กๆที่ทวดของทวดเราเป็นเจ้าของน่ะ นายอยากไปไหมล่ะ จะไปกันสิ้นเดือนนี้" ไทย เพื่อนสนิทของธี แก้คำพูดให้เพื่อน
"แล้วใครไปมั่งวะ ถ้าแกกับเราไปกัน2คนยัยเทียนคงจิ้นสนุกพิลึก"
"ไปกัน2คนแล้วมันจะเรียกว่าค่ายได้ยังไงเล่า รอบนี้มีไปกันตั้ง24คนเชียวนะถ้ารวมนาย" ไทยกล่าวพลางยื่นรายชื่อมาให้ชายหนุ่มผิวน้ำตาล
1.ไทย
2.บูม
3.ฟ้าเหมือนฝัน
4.ฟ้าเทียน
5.ไผ่
6.ลี่ลี่
7.ปอ
8.วินด์(+Ava)
9.ระ
10.ธูป
11.แพท
12.เย้เย
13.สุน
14.ภูมิ
15.พราว
16.นิค
17.กีกี้
18.วิ
19.ภู
20.ไอริน
21.ไอริส
22.กิ๊ฟ
23.ปลา
24.ธี (เขียนชื่อเราลงไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย)
ไปกันเยอะเหมือนกันนะเนี่ย ขนาดพวกที่ปกติเงียบๆอย่างวิยังไปเลย(แม้แต่คนหลีกหนีสังคมอย่างวินด์ก็ด้วย)
"งั้นเราไปด้วย" ธีตอบกลับมาโดยไม่ต้องคิด
-----------------
วันที่ 29 ส.ค. เวลา 9:31น.
ระหว่างทางมาเกาะด้วยเรือยอร์ชของไทย(หมอนี่เงินถุงเงินถังขนาดนี้เลยเรอะ) พวกเราบนเรือแต่ละคนค่อยๆหลับกันไปทั้งที่มันเป็นเวลาเช้าแท้ๆ ใช่แม้แต่ตัวธีเอง ทำไมนะ ทำไมเราที่นอนมาเต็มอิ่มถึงผลอยหลับไปบนเรือได้...
เวลา 12:13น.
ธีตื่นขึ้นมาอีกครั้งบนเก้าอี้ไม้กลางหาดสายสีขาวนวลสวย หัวเขารู้สึกโล่งๆอย่างประหลาด คอของเขาเองก็แห้งผากจนน่าตกใจ เพื่อนๆรอบตัวเขาบนเก้าอี้ไม้แบบเดียวกันก็ดูเหมือนจะอยู่ในอาการแบบเดียวกับเขาเหมือนกัน
"เจ้าไทยคงไม่ได้หลอกเรามาปล่อยเกาะหรอกนะ" ธีพึมพำให้นิคที่อยู่ข้างๆฟัง ซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบกลับมาด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ
"สวัสดีทุกคน" เสียงที่คุ้นหูดังผ่านลำโพงขึ้นมา ไทยนั่นเอง ตอนนี้เขาอยู่ในเสื้อฮาวายท่าทางสบายๆกับกางเกงขาสั้น หน้าตายิ้มร่าเริงเหมือนปกติ
"ก่อนที่จะเริ่มกิจกรรมกันทุกคนดื่มน้ำขวดที่เราวางไว้ให้ก่อนเถอะ จะได้ไม่หิวน้ำระหว่างกิจกรรม" ไทยกล่าวผ่านลำโพงออกมาอีกครั้ง แล้วธีก็สังเกตว่ามีขวดน้ำวางอยู่ตรงหน้าพวกเขาจริงๆ ธีเปิดขวดดื่มอย่างหิวกระหาย
แปลกจริงๆ น้ำมีในขวดสัมผัสที่ละมุนคอมาก ความเย็นก็กำลังดี รสจืดสนิท ไม่สิไม่มีรสเลยตังหาก ดื่มแล้วสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก
"โหไทย นายเอาน้ำบริสุทธิ์ขนาดนี้มาเลี้ยงเพื่อนเลยเหรอเนี่ย" ธีกล่าวออกมาหลังดื่มน้ำจดหมดขวด
"ดีใจที่นายชอบ หลังจากดื่มน้ำนั่นไปแล้วนายรวมถึงคนอื่นๆคงไม่ต้องกินอะไรไปอีก2-3วันเลยล่ะ มันเป็นโปรตีนระดับสูงกับแร่ธาตุบริสุทธิ์ผสมกับสารสกัดอีก121ชนิดเชียวนะ ที่พวกเรากินไปเมื่อกี้อย่างน้อยๆก็8แสนดอลล่าร์สหรัฐต่อขวดในตลาดมืด"
คำบรรยายของไทยถ้าไม่ใช่เรื่องล้อเล่นคงทำให้ธีพรวดสิ่งที่กินไปออกมาแล้ว แต่แปลกมาก เขาเชื่อสิ่งที่ไทยพูด...
"แล้วนายเอาของแบบนี้มาให้พวกเรากินทำไมกันล่ะ" วินด์ถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสงสัย เขาคงจะเป็นอีกคนที่เชื่อในสิ่งที่ไทยพูดโดยไม่มีสาเหตุแบบธี
"เพราะกิจกรรมที่เรากำลังจะทำอาจจะหนักออกซักหน่อยไงล่ะ ก่อนที่จะเริ่มกิจกรรมกันขอให้หันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆพวกนายนะ นั่นแหละคู่ทำกิจกรรมของพวกนาย" ธีหันไปมองนิค นิคหันมามองธี พวกเขาต้องคู่กันสินะ
ธีมองไปรอบๆ ฟ้าเหมือนฝันคู่กับบูม กีกี้คู่กับไอริส ไผ่คู่กับลี่ลี่ ไทยคู่กับแพท เทียนคู่กับธูป วิคู่กับภูมิส่วนที่เหลือเขาไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่เพราะมองไม่ทั่ว
"ตอนนี้พวกนายไปพักก่อนก็แล้วกัน แล้วก็นอนให้พอด้วย เพราะเราจะเริ่มกิจกรรมกันตอนเที่ยงคืน อ่อ อย่าลืมทำความรู้จักคู่ไว้มากๆด้วยล่ะ พวกนายต้องพึ่งพาพวกเขาไปอีกนานเลยจนกว่ากิจกรรมจะจบ"
----------------
วันๆนั้นผ่านไปอย่างเนิบนาบ เพื่อนๆหลายๆคนตื่นเต้นถึงกิจกรรมที่กำลังจะทำ แต่ส่วนมากทุกคนตกใจเรื่องของที่พวกเขาและเธอพึ่งดื่มกันไปมากกว่า ส่วนธีก็ใช้เวลาส่วนที่เหลือทำความรู้จักกับนิคไปตามที่ไทยแนะนำ
----------------
เวลา23:00 น. 1 ชั่วโมงก่อนกิจกรรมเริ่ม
พวกเราทุกคนถูกแยกออกมาเป็นคู่ๆกระจายอยู่ทั่วเกาะ พร้อมกับได้รับกระเป๋ามาคนละใบ พวกเขาถูกกำชับว่ากระเป๋าจะไม่สามารถเปิดได้จนกว่าจะถึงเวลา แต่ถึงอยากเปิดก็เปิดไม่ได้ ก็มันถูกล็อกนี่นา
ตอนนี้นิคกับธีอยู่ตรงบริเวณชายหาด เขาได้ยินเสียงประกาศของไทยจากลำโพงทั่วเกาะอีกครั้ง
"กิจกรรมที่เราจะเล่นกันในอีก1ชม.คือเกมเซอร์ไวเวิลแบบแทคทีมนะทุกคน อุปกรณ์และกฏอยู่ในกระเป๋าแล้ว อ่านกฏดีๆด้วยนะครับ เชิญต่อสู้กันให้สนุก"
สิ่งที่ไทยพูดทำเอาธีกับนิคงงเป็นพิราบตาบอด ต่อสู้กันให้สนุกงั้นเหรอ!? แล้วเขาก็สังเกต ในข้อมือของเขาและนิคมีชิพอะไรซักอย่างฝังอยู่
นิคกับธีเปิดกระเป๋าขึ้นมาดู เขาไม่รู้ว่ามันถูกปลดล็อคตั้งแต่เ้มื่อไหร่ แล้วทั้งคู่ก้ต้องตกใจเมื่อข้างในมีอาวุธอยู่(นิคได้ปืนพกคู่ส่วนธีได้ช็อตกันแบบ8นัด)
กฏของเกมเซอร์ไววัล
-เป้าหมายของเกมคือการกำจัดผู้เล่นคนอื่นๆออกไป(ปล พวกเขาไม่ตายจริงๆหรอก...มั้ง)
-สามารถแย่งชิงอาวุธของผู้เล่นคนอื่นได้
-หากผู้เล่นถูกผู้เล่นด้วยกันที่ไม่ใช้คู่หูจับหัวครบ4วินาที ผู้เล่นจะออกถูกกำจัดโดยอัติโนมัติ
-ผู้เล่นไม่สามารถทำการโจมตีพาร์ทเนอร์ของตัวเองได้
-ผู้เล่นไม่สามารถสับเปลี่ยนคู่หูได้ไม่ว่าในกรณีใดๆก็ตาม
-แม้ไทยที่เป็นผู้จัดเกมจะเกมส์โอเวอร์ไปแล้ว แต่เกมก็จะไม่หยุดอยู่ดี
-ผู้เล่นไม่สามารถหนีออกจากเกาะได้ มิฉะนั้นชิพในข้อมือจะทำงาน แล้วเขาหรือเธอก็จะสลายหายกลายเป็นฝุ่น
-กิจกรรมนี้มีการแบ่งออกเป็นรอบๆ
-โปรดหยุดการต่อสู้หากเกมในแต่ละรอบจบลงแล้ว
-ผู้ชนะจะได้รับของรางวัลลับ
หมายเหตุ กินยาเม็ดในซองข้างในกระเป๋าเพื่อความสะดวกและความสนุกในการเล่น
ธีต้องแปลกใจอีกครั้งเมื่อเขาพบว่าตัวเขาเองไม่เกิดอาหารต่อต้านกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย เขาอาจจะรู้สึกสนุกกับมันด้วยซ้ำ กว่าจะรู้ตัวเขาก็หยิบยาเม็ดที่กล่าวถึงในกฏเข้าปากไปซะแล้ว เขาทำไปโดยไม่รู้ตัวงั้นเหรอ? ไม่ใช่แค่เขานิคก็เช่นกัน ดูท่าเธอจะกินยาเม็ดโดยไม่รู้ตัวเหมือนเขา
ความรู้สึกแปลกๆกระจายไปทั่วร่างกายของธี เขารู้สึกเหมือนว่าร่างกายของเขาพึ่งผ่านการ'refresh'มาก็ไม่ปาน เขารู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก แต่อาการของนิคกลับทำให้เขาแปลกใจ
"ธี ฉันเห็นอะไรแปลกๆก็ไม่รู้ ไม่สิ รู้สึกอะไรแปลกๆมากกว่า" นิคพูดออกมาด้วยน้ำเสียงประหลาดใจระคนตกใจ "ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองดูแผนที่อยู่หรืออะไรก็ไม่รู้ มีจุดหลาย10จุดกระจัดกระจายอยู่ทั่วเกาะ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเรดาร์มนุษย์เลย... ธี! แขนเธอเป็นอะไรน่ะ!?"
นิคอุทานพลางชี้มาที่'แขนขวา'ของธี ซึ่งขณะนี้ดูเหมือนของเหลวสีเขียวรูปทรงแขนคนซะมากกว่า ที่น่าตกใจก็คือซองยาในมือขวาที่เป็นเมือกของเขากำลังละลายสลายหายไป!
"เฮ้ย!" ธีเห็นแล้วตกใจยิ่งกว่านิคซะอีก แต่ทันทีที่เขารู้สึกว่าอยากจะให้'หยุดเท่านี้' แขนของเขาก็กลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม เขาลอง'เรียก'สภาพนั้นกลับมาอีกครั้ง คราวนี้แขนขวาของทั้งแขนของเขากลายเป็นของเหลวสีฟ้าสด ช็อตกันใกล้เริ่มมีน้ำแข็งจับขึ้นมาทันที เช่นเดิม เขาสามารถ'คืนสภาพ'กลับได้ิอีกครั้ง เขาลอง'เปลี่ยนสภาพ'แขนขวาของตัวเองไปเรื่อยๆโดยใช้หินตามชายหาดเป็นตัวทดสอบคุณสมบัติ
เขาพบว่ามันแปลงสภาพเป็นเมือกแดงที่ลุกเป็นไฟได้บ้าง หรือๆไม่ก็กลับมาเป็นกรดอีกครั้ง มีอยู่ครั้งนึงที่แขนของเขากลายเป็นน้ำเมือกสีดำสนิท ซึ่งมันทำให้แขนเขาสามารถขยี้หินด้วยมือเปล่าได้สบายๆแถมยังสามารถขยายขนาดได้ในระดับนึงด้วยด้วย
นอกจากนี้เขายังพบด้วยว่าแขนขวาของเขาสามารถแปลงสภาพซ้อนได้อีกครั้ง ก่อนที่จะกลับสู่แขนธรรมดาในการแปลงสภาพรอบที่3อย่างไรก็ตาม มันสามารถคงสภาพแปลงไว้ได้แค่นาทีเดียวเท่านั้น
"รู้สึกเหมือนว่าฉันจะได้ความสามารถ'เรดาร์พลังจิต'ไม่ก็'ตาทิพย์'นะธี ส่วนเธอคงจะเป็นความสามมารถในการ'สุ่ม'คุณสมบัติของแขนขวา คนอื่นๆก็คงจะได้ความสามารถแปลกๆไปเหมือนกัน" นิคกล่าวออกมาหลังจากดูธีเปลี่ยนสภาพแขนไปๆมาๆ
"ดูท่าพวกเราทุกคนจะได้ของแถมมาโดยไม่ได้ตั้งใจสินะ"
-------------------
วันที่ 29 ส.ค. เวลา 23:59น.
ธีกลับมามองยังปัจจุบันอีกครั้งหลังจากนึกย้อนอดีตไปนาน ดูท่าพวกเขาจะต้องเล่นเกมส์นี้ซะแล้วสินะ แม้ธีจะแปลกใจอยู่บ้างที่ตัวเองไม่รู้สึกอึดอัดเลยกับการ'สู้'กับเพื่อนๆแบบนี้ แต่หลายๆครั้งกิเลสก็เข้ามามาบังตาคนได้เสมอ ธีกับนิคเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ตอนนี้พวกเขาถูกความอยากรู้อยากลองครอบงำไปเสียแล้ว ไม่สิ ยาเม็ดและน้ำแปลกๆจากไทยอาจจะเป็นเหตุผลหลักก็ได้...
"เอาล่ะครับทุกคน!" เสียงของไทยดังมาจากลำโพงที่ติดตั้งอยู่ทั่วเกาะ "เรามาเริ่มเกมส์กันเลยคร้าบ~~~" สิ้นเสียงไทย แสงสว่างจ้าขึ้นมาทั่วทั้งเกาะ สปอตโลท์นับร้อยๆที่กระจายอยู่ทั่วเกาะสว่างขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง เกาะอันมืดมิดสว่างราวกับเป็นเวลากลางวันก็ไม่ปาน ทัศนวิสัยยามค่ำคืนไม่เป็นปัญหาอีกต่อไปแล้ว
ตอนนี้ธีกำลังรู้สึกขนลุกอยู่ อา...ใช่... เขากำลังตื่นเต้น อะดรีนาลีนสูบฉีดไปทั่วร่างสูงใหญ่ ก่อนที่เพื่อนร่างเล็กของเขาจะกล่าวขึ้นมา
"มีคน2คนกำลังมาทิศทางที่เราอยู่ด้วยความเร็วสูง พร้อมนะธี"
ธีเปลี่ยนแขนขวาของเขาเป็นเมือกสีเป็นสีดำทะมึนแทนคำตอบ ในขณะที่นิคกระชับช็อตกันของธีในมือตนเอง
"มาเริ่มกิจกรรมกัน" ทั้ง2คนพูดออกมา
Part I: Dawn of War end, to be continue in Part II: Mental Omega
ปล ใครอ่านถึงตรงนี้ก็ขอขอบคุณนะครับ ถ้าช่วยติชมด้วยจะดีมากเลย
ปล 2 ใครคิดว่าเรื่องนี่เวอร์ไปบ้างไหมครับเนี่ย
