เรื่องก่อนรูปคืออะไร?

เรื่องก่อนรูปเป็นเรื่องสัน้เกี่ยวกับมุมเล็กๆในโลกใบใหญ่ของเราที่ถูก บันทึกไว้ด้วยภาพ

คนส่วนใหญ่มักจะสนใจถึง 'ความรู้สึก' ภายในรูปถ่าย แต่ต่างกัน เรื่องก่อนรูป จะเป็นเรื่องของความรู้สึกก่อนภาพจะถูกถ่ายโดยผู้ถ่ายเอง ให้ความหมายของภาพๆนั้นในอีกมุมมองนึง

ตอนที่ 1: รัสเซีย

 

2. ฮอยอัน, เวียดนาม

"ใครวาดเหรอคะน้อง" หญิงสาวนักท่องเที่ยวพูดกับเด็กชายชาวเวียดนามด้วยภาษาอังกฤษติดสำเนียงรัสเซีย มือชี้ไปที่ภาพวาดในร้านที่เด็กชายเฝ้าอยู่

"ผมเองครับ" เด็กชายตอบเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงแปร่งหูด้วยรอยยิ้มที่เจิดจ้าร่าเริง

"เก่งเหมือนกันนะเรา" เธอพูดพลางยิ้มตอบให้อีกฝ่าย อย่างไรก็ดี แฟนหนุ่มของเธอกลับทำสีหน้าเฉยเมยเหมือนเดิมขณะดูของ

"มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจเหรอเจ้าหนู" ชายนักท่องเที่ยวถามด้วยภาษาอังกฤษแบบเดียวกับเธอ หยิบภาพใกล้มือมาดูด้วยความสนใจที่ซ่อนอยู่ลึกๆใต้ใบหน้าเฉยเมย

‘สนใจอะไรแล้วไม่แสดงออกเหมือนเดิมเลยนะ" เธอคิดพลางมองฝ่ายชาย

"ก็..." เด็กหนุ่มทำท่าคิดก่อนจะตอบ "หลักๆก็ได้แรงบันดาลใจมาจากภาพชาวนาที่ผมชอบวาดเวลาไปเยี่ยมปู่ที่ชนบทแหละครับ"

"ทุกภาพเลยเหรอ?" ชายสำเนียงรัสเซียถามต่อ

"เปล่าฮะ บางภาพก็เอาความคิดมากจากคนแถวๆนี้แหละ" เด็กชายชี้ภาพที่มีคนในหมวกงอบแบกหาบอาหารแผงลอย "ภาพนี้ได้ไอเดียมาจากลุงขายเฝอเจ้าที่ผมชอบ"

"แล้วแต่ละภาพราคาเท่าไหร่คะ?" เธอพูด สังเกตเห็นว่าทุกภาพไม่มีป้ายราคาอยู่เลย

"ตามใจพวกคุณเลยครับ ชอบมากก็ให้มาก ชอบน้อยก็ให้น้อย แต่ให้ฟรีคงไม่ได้" เด็กชายพูด ปากหัวเราะกับมุกฝืดๆของตน

"แล้วแบบนี้น้องไม่ขาดทุนแย่เหรอ" แฟนหนุ่มของเธอแสดงสีหน้าตกใจเท่าที่หน้านิ่งๆของเขาจะแสดงได้

"ไม่หรอกครับ สี กระดาษกับกรอบเป็นของถูกๆ ไม่แพงเท่าไหร่" เด็กชายพูด มือหยิบภาพและอุปกรณ์การวาดมาชี้ประกอบคำอธิบาย "แล้วก็มีคนที่ให้ราคาสูงๆมีอยู่มากกว่าที่พวกคุณคิดนา เงินทองผมไม่ขัดสนหรอกครับ"

"แล้วค่าเหนื่อยของน้องล่ะคะ?" เธอกล่าว "พี่ว่าน้องใช้เวลาวาดไม่น้อยเลยนะ"

"ก็มันงานอดิเรกผมนี่ครับ" เขาหัวเราะ "คิดง่ายๆ ต่อให้พี่เล่นปิงปองกับเพื่อนเก่งยังไงผมว่าพี่คงไม่ขายตั๋วให้คนมาดูพี่เล่นหรอกจริงไหม?"

เธอพูดไม่ถูกกับตรรกะของเด็กชาย พ่อของเขา (ที่เธอพึ่งสังเกตเห็น) ที่นั่งสูบบุหรี่อยู่หลังร้านก็ดูจะไม่มีข้อโต้แย้งกับแนวความคิดของเด็กชายเลย

"ฮ่าๆๆๆ" ผู้เป็นพ่อหัวเราะ ควันบุหรี่ลอยออกมาจากปากของเขาขณะที่พูดกับพวกเธอ "ผมก็เคยถามอะไรทำนองนั้นกับมันแหละครับ แต่ยังไงมันก็ไม่ยอมตั้งราคาเป็นชิ้นเป็นอันซักกะที สุดท้ายก็เลยปล่อยมันขายตามมีตามเกิดไป แล้วของที่ใช้มันก็เป็นของถูกจริงๆด้วย"

"ออ แล้วใครสอนเขาวาดรูปเหรอครับ? เขาวาดเก่งมากเลยนะ" ชายหนุ่มถาม เป็นคำถามที่เธอเองก็อยากรู้คำตอบเหมือนกัน

"ไม่รู้ครับ" พ่อของเด็กตอบหน้าตาย ยิ้มแบบเดียวกับลูกชาย "เมื่อตอนมันอายุซักหกเจ็ดขวบ จู่ๆมันก็บอกผมเองว่าอยากได้สีน้ำกับกระดาษ ถามว่าจะเอาไปทำอะไรมันก็บอกจะเอาไปวาดรูป ผมเลยพามันไปซื้อแบบงงๆ พอได้มามันก็หัดวาดไปเรื่อยๆ ปรับเปลี่ยนวิธีวาดทีละนิดๆ สุดท้ายก็กลายเป็นแบบที่คุณเห็นนี่แหละครับ"

หนุ่มสาวชาวต่างชาติได้แต่อึ้งในความสามารถของเด็กคนนี้

"งั้นฉันขอถ่ายรูปน้องเขาได้ไหมคะ?" เธอหันไปถามเด็กหนุ่มสลับกับมองผู้เป็นพ่อ

"ตามสบายเลยครับ แต่อย่าลืมซื้อรูปผมติดมือไปซักรูปสองรูปนะฮะ ฮ่าๆๆๆ" เด็กชายตอบพลางหัวเราะร่วมกับบิดา

"ค่ะ" เธอตอบ "ยิ้มนะคะน้อง!"

แชะ!

ภาพโดยพี่โคค่อน 

ภาพที่ได้เป็นจิตรกรน้อยกับภาพวาดด้านหลัง เด็กชายยิ้มแฉ่ง

....

 

"เขาให้มาเยอะเนอะรอบนี้" เด็กชายคุยกับบิดา "แถมซื้อไปตั้งหลายภาพ"

"แหม คนวาดรูปเก่งๆแบบลูกไม่ได้หาง่ายๆนะ เชื่อพ่อเถอะ ใครเห็นก็ตกใจ"

"ผมแค่วาดตามที่ผมคิดว่าสวยนะ"

"ก็แล้วแกวาดสวยจริงไหมล่ะ?" ผู้เป็นพ่อย้อน

"ถ้าพ่อยังว่างั้น มันก็คงจริง" เขาตอบ

"เออจะว่าไป เท่านี้เราก็มีเงินพอจะไปที่นั่นแล้วเนอะ เมืองหินแปลกๆในเปรูที่แกเคยบอกว่าอยากไปนั่นน่ะ" พ่อของเด็กชายกล่าวหลังจากนับเงินเสร็จ

"ที่นั่นน่ะเหรอครับ? แล้วพ่อไม่มีงานเหรอ?" เขายิงคำถาม

"ก็มีสิ แต่พ่อว่าจะขอลางานที่บริษัทพาแกไปเที่ยวซะหน่อย แกเองก็ใกล้จะปิดเทอมใหญ่แล้วนี่" พ่อของเขาตอบ ปากยิ้มแฉ่ง "ว่าแต่ที่นั่นมันชื่ออะไรนะ? มากู? มีชู?"

"ก็ดีเหมือนกันนะ" เด็กชายยิ้มตอบ "ส่วนชื่อที่นั่น ผมเคยบอกพ่อแล้วไงว่ามันชื่อมาชูปิกชู"

 

 TO BE CONTINUE...

 

 

คุยกันท้ายเรื่อง

เป็นตอนที่น่าจะให้ความรู้สึกเรื่อยๆที่สุดแล้วล่ะมั้งในความคิดของผม มันเป็นเหมือนบทสนทนาตามร้านข้างทางที่บางทีเราก็อยากเจือกแอบฟังดีนะผมว่า มีอะไรไม่มาก แต่ในความไม่มีก็มีอะไรให้น่าติดตามเสมอ

รออ่านตอนต่อไปกันภายใน3-4วันนี้นะครับ

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ภาพนี้เคยเห็นนานแล้วเนอะ
แต่พอมาบวกกับเรื่องด้วย ภาพที่ดูสวยอยู่แล้ว
เลยดูมีรสชาติขึ้นไปอีก big smile

#12 By chenlee on 2010-05-18 12:37

ชอบที่มันมีตัวละครพ่วง แล้วไหลไปเรื่อยๆ นี่แหละ

อ่าว

ต่อๆ

big smile

#11 By InsomIA3 on 2010-05-15 22:54

คิดแบบนี้สบายใจดีconfused smile

#10 By wesong on 2010-05-12 23:57

น่ารักอีกแ้ล้ว
พ่อลูกเค้าดูอบอุ่นดีอะ big smile

#9 By HeDw!g on 2010-05-12 18:45

ชอบครับ...
ชอบมุมมองและแนวคิด

และได้เห็นมุมมองของตัวละครได้อย่างดี...
หลายครั้งเราวาดรูปจากเรื่องราว

แต่คราวนี้สร้างเรื่องราวจากภาพ
เท่ชะมัด...
นี่ลองคิดเล่นๆ
ถ้าลองเขียนมุมมองจากคนที่สามอีก
นี่ท่าทางจะสนุกดี...

ปรบมือให้ครับ
รอคอยตอนต่อไปนะครับ
สู้ๆconfused smile

#8 By Thai-Cubic on 2010-05-11 12:34

ตอนนี้พี่ก็ชอบ
เหมือนเรื่อย ๆ แต่มันก็ได้บรรยากาศไปพร้อมกับแง่คิดเล็กๆนะครับ

อ้อ พี่ขอโฆษณาอีกทีพร้อมกับตอนสุดท้ายเลยแล้วกัน จะได้ไม่เปลืองเอนทรี่sad smile ยังไงก็เห็นมีคนอ่านอยู่แล้วนี่นะbig smile

#7 By โคค่อน on 2010-05-10 01:19

ชอบอ่ะHot!

#5 By E.T.*** on 2010-05-09 22:57

"คิดง่ายๆ ต่อให้พี่เล่นปิงปองกับเพื่อนเก่งยังไงผมว่าพี่คงไม่ขายตั๋วให้คนมาดูพี่เล่นหรอกจริงไหม?"

ชอบมุมมองนี้ครับ confused smile

#4 By Faith on 2010-05-09 22:10

รอตามอ่านต่อครับ
แต่รูปเด็กชายถ้าเล่นปิงปองคงเทพน่าดู
ล่ำเลยเชียวconfused smile

#3 By XEGXEF on 2010-05-09 22:06

ชอบอ่านประสบการณ์ต่างแดนมากๆเลย

ไว้มาเล่าให้ฟังอีกนะครับHot! Hot! Hot!

#2 By talk2b on 2010-05-09 20:54

พี่ปูชอบจังเรื่องแบบนี้..

big smile big smile

#1 By PunPrai on 2010-05-09 20:46