นักเรียนรั่ว@สิงคโปร์

โดเนชั่นแมน (Donation Man)

สิ่งมีชีวิตที่มีหน้าที่รับบริจาคเงินตราสิ่งของเผื่อช่วยองค์กรต่างๆเช่น รพ.ผู้สูงอายุหรือโครงการปริศนา'กระเป๋าตังค์ตูเอง' มักถูกพบเห็นได้ตามสถานที่ที่มีคนมากๆเช่นห้างและหน้าสถานีรถไฟใต้ดิน/รถไฟฟ้า/รถเมล์

มีหน้าตาหลายรูปแบบตั้งแต่เด็กมัธยมหน้าตาน่ารักไปจนถึงจิ๋กโก๋(ที่อ้างว่าเป็นอดีตผู้ต้องขังเรียกคะแนนความน่าสงสาร)

โดเนชั่นแมนที่เป็นนักเรียนมักจะถูกบังคับมาเพื่อทำเวลาCIP(ที่จะกล่าวถึงทีหลัง)ซะมากกว่า ไม่ได้ค่าจ้างหรือมีส่วนได้ส่วนเสียกับองค์กรมากนัก

โดเนชั่นแมนที่เป็นผู้หญิงอาจจะเป็นเรียกว่าโดเนชั่นวูแม่นได้ แต่อย่างไรก็ดี โดเนชั่นเกย์กับโดเนชั่นทอมยังไม่เป็นที่รู้จักนัก

อนึ่ง เพื่อความสะดวกต่อการเขียน ผู้เขียนเอนทรี่ขอเรียก'ผู้รับบริจาค'ที่ถูกกล่าวถึงรวมๆว่า'โดเนชั่นแมน 'โดยไม่อิงกับเพศและรสนิยมของบุคคลดังกล่าว

โดเนอร์ (Donor)

หากซาลารี่แมนนับถือลูกค้าเยี่ยงเทวดา โดเนอร์หรือผู้บริจาคก็เทียบเท่ากับเทวดาของโดเนชั่นแมนเช่นกัน(หรืออาจจะต่ำกว่าเทวดาเล็กร้อยเนื่องจากโดเนชั่นแมนไม่ได้เงินเดือนหรืออะไรจากโดเนอร์ ได้เงินมาก็เข้าต้นสังกัดหมดอยู่ดี) โดเนอร์จะทำหน้าขากถุยแค่ไหนโดเนชั่นแมนก็ต้องยิ้มเข้าไว้

โดเนอร์มักจะมาในหลายรูปแบบตั้งแต่ป้าหน้าตูดห่านไปจนถึงสาวเกาหลีหน้าสวยหุ่นสะบึม(อย่างหลังถือเป็นsuper mega deluxe rareในขณะที่อย่างแรกถือเป็นmost common of the common)

ขณะนี้ยังไม่มีคำที่ใช้จำแนกเพศของโดเนอร์แต่อย่างใด

------

ระบบการศึกษาสิงคโปร์มีระบบที่เรียกว่าCIPครับ ไอ้CIPมันย่อมาจากอะไรนั้นไม่สำคัญ(เพราะผมไม่รู้) แต่เอาเป็นว่ามันเป็นเหมือน'กิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์เพื่อสังคม'ละกัน

edit *ซิกบอกมาว่าCIP = Community Involvement Programme*

โดยแต่ละปีนักเรียนคนนึงต้องทำกิจกรรมCIPอย่างน้อย6ชม.ต่อปี โดยทางโรงเรียนก็จะเป็นผู้เลือกกิจกรรมให้แล้วแจกจ่ายไปตามชั้นปีต่างๆ จะไปเป็นจับกังขนของที่โบสถ์หรือคอยรับบิรจาคเงินไปช่วยสมทบทุนโรงพยาบาลผู้สูงอายุก็เป็นไปได้หมด ไปสอนหนังสือเด็กประถมก็โดนมาแล้ว

เข้าเรื่อง MDพึ่งไปทำCIPมาสดๆร้อนๆจากเตา(2คำหลังมาไงวะ)ครับ โดยหัวข้อคือ

คือ...

คืออออ...

คื้ออออออ...

ไปคอยเดินสาย(?)รับเงินบริจาคช่วยสมทบทุนโรงพยาบาลผู้สูงอายุ (ที่รร.เรียกวันบริจาคว่าFlagday)

ไอ้ โย๋ โอซาดาเฮ!!!!!

คือมันก็เข้าใจได้ง่ายๆหรอกนะว่าต้องไปที่โน่นที่นี่แล้วยื่นกระเป๋ารับเงินบริจาค แต่แบบว่าดูที่MDแอนด์สหายเคยทำกับบรรดาโดเนชั่นแมนนี้สิ

/ฉายภาพย้อนอดีตสีซีเปีย

สมัย ม.1

โดเนชั่นแมน A: บลาๆๆๆๆๆ... จะบริจาคไหมครับ?

MD: (ฟังอยู่แค่ประโยคสุดท้าย) NO

/MDเดินหน้าเอ๋อเหรอหายไปกับฝูงสิงคโปร์แมน

สมัยม.2

โดเนชั่นแมน B: บลาๆๆๆๆๆ... จะบริจาคไหมครับ?

MD: (หยิบมือถือขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ) Hi, hello.. oh ok.. yes.. blah blah blah yuppy doo doo

/MDเดินหนีไปเลย

สมัยม.3

โดเนชั่นวูแม่น ก: Sir... 

MD: No

โดเนชั่นวูแม่น ก: (ตูยังไม่ทันถามเอ็งเลยนะ)

/MDเดินฟังiPodต่อไป

สมัยม.4

โดเนชั่นบอย C: hello sir would you like to...บลาๆๆๆๆๆๆ (พูดยาว2เนื้อที่วอลรัสตาย)

สหายMD: หา?

โดเนชั่นบอย C: (ทำท่าจะอธิบายใหม่)

/สหายเดินหนีไปแล้ว

-ฉากสีซีเปียจบเท่านี้-

นึกดูดีๆแล้วไม่เคยให้เลยนี่หว่า กรรมสนองแน่ตรู

แม้จะนึกยังนั้นแต่มาถึงวันFlagdayก็ต้องไปอยุ่ดี....

MDกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเพื่อนสิงคโปร์อีกหลายชีวิตก็ได้ไปที่จุดนัดพบเพื่อรับกระเป๋ารับเงินบริจาค หลักจากรวมพล กรอกแบบฟอร์ม ฯลฯ แล้วก็ได้Itemมาดังนี้

1. กระเป๋ารับตังค์บริจาค (เป็นกระเป๋าสะพายแบบไพล่หลังขนาดเล็กที่มีช่องใส่ตังค์)

2. แผ่นสติกเกอร์แบบ5x5ชิ้น  5แผ่น (จำไม่ค่อยได้แล้วว่าได้กี่แผ่น)

3. แผ่นสติกเกอร์แบบXXXL(ขนาดใหญ่กว่ากำปั้น)แบบ2ขิ้นต่อแผ่นสำหรับโดเนอร์มือหนัก  1แผ่น

4. เอกสารเล็กน้อย

Instruction

-มีเวลาออกตระเวณรับบริจาคทั้งหมด3ชม. ตั้งแต่10โมงจนถึงบ่ายโมง ก่อนจะกลับมารวมพลที่เดิม

-ให้สติกเกอร์กับโดเนอร์ (ไม่จำเป็นต้องใช้สติกเกอร์ให้หมด)

สรุปสถานที่ที่ไป

-เมื่อรับของเสร็จแล้วก็ประเดิมสนามแรกที่Bus Interchange(สถานีรถเมล์?)แถวๆนั้นโดยผมกับเพื่อนอีก20กว่าคน(เสียเวลาเตรียมตัวก่อนรับของราว15นาที)

-ตระเวณอยู่ที่จุดนั้นอยู่ประมาณ10กว่านาที ก่อนจะแยกเป็นกลุ่มเล็กขึ้นรถเมล์ไปที่อื่นต่อ (ขณะนั้นเป็นเวลาราว10โมงครึ่งแล้ว)

-กลุ่มผมกับเพื่อน7คนนั่งรถเมล์ไปห้างแห่งนึงเป็นเป้าหมายต่อจากสถานีรถเมล์

-ขึ้นรถเมล์กลับไปยังจุดรวมพลตอนเที่ยง45โดยประมาณ

-ถึงจุดรวมพลราวบ่ายโมง

-กิจกรรมเสร็จสิ้นราวบ่ายโมงครึ่ง

สิ่งที่ข้าพเจ้าค้นพบ

1. Less is Best พูดน้อยเป็นพอ

ไม่จำเป็นต้องไปบอกอะไรมาก แค่บอก'Sir/Madam'สั้นๆ ยิ้มๆ พร้อมกับยื่นกระเป๋ารับเงินก็พอ เขาให้มาก็ยื่นสติกเกอร์ตามด้วยThank you. Have a nice day.พอ ไม่ต้องสาธยายสรรพคุณเกี่ยวกับองค์กรของเราเป็นแสปมเมล์

ตัวอย่างที่ดี:

โดเนชั่นแมน: Madam (ฉีกรอยยิ้มพิมพ์ใจพลางยื่นกระเป๋ารับเงิน)

คุณป้า: (ยิ้มพลางใส่เงินให้)

โดเนชั่นแมน: Thank you madam. Have a nice day (ยิ้มอีกรอบพลางส่งสติกเกอร์ให้)

ตัวอย่างที่เห้(หนักกว่าไม่ดีพอสมควร):

โดเนชั่นแมน: ความม.หัศ.จรรย์ ของ การ บริจาค หลัง.การใ.ช้
ปัญ.หา การ.ขับ.ขี่.รถ.ยนต์ /ผิว.พรรณ /ตีน.กา/ไม.เกรน/ไข.ข้อ/นก.เขา.ไม่.ขัน/กิ๊ก.ไม่.เอ๊าะ
สมอง.เสื่อม /ระ บบ.เผา.ผลาญ โรค.ปวด.ตับ/ผม.หงอก/ผม.ร่วง/ผม.ไม่.รู้
แผล.เป็น/เหน็บ.ชา/เบา.หวา น/ควา มฺ.ดัน/ภูม.แพ้/หอบ.หืด/ขี้.ไม่.ออก/ตด.ไม่.หอม
อาการ.เหล่า.นี้.รู้.สึก.ดี.ขึ้น.จาก.ประ.สบ.การณ์.ของ.ผู้.ใช้.จริงๆ.ไม่.ได้.โม้
นอน/หลับ/ลึก/ขึ้น ขับ.ถ่าย.ทุก.วัน สุข.ภาพ.ดี.ขึ้น.มาก.ไม่.ได้.โม้.2
คืน.ความ.เป็น.หนุ่ม.สาว.เยาว์.วัย.ทั้ง.สุข.ภาพ.และ.ร่าง.กาย.เชื่อ.ก็.โง่.แสส
เพิ่มเติมที่

http://moonatic.exteen.com/ (เว็บไซต์คุ้นๆนะ)

คุณป้า: ...... /เดินหนี

2. หลักโหงวเฮ้งโดเนอร์มีจริง!

แน่นอนว่าเราไม่สามารถตัดสินผู้บริจาคโดยการ

-ไปวัดความยาวคิ้วของเขาว่ายาวเท่าค่าหรือไม่

-คิ้วทำมุม47.9องศากับไฝเม็ดที่2บนหน้าผากหรือเปล่า

-มีไฝสีแดงที่กระพุงก้นกี่เม็ด

-มีผมหงอกขาวบริสุทธิ์แตกปลาย7ยอดกี่เส้น

แต่เราสามารถดูอย่างอื่นได้ เช่น

-เด็กที่มากับผู้ปกครอง

ผู้ปกครองที่มากับเด็ก(โดยเฉพาะเด็กเล็ก)มักจะมีปฏิกริยาตอบรับที่ดีกว่า โดยมักจะยื่นเงินให้คุณลูกๆซัก10เซนต์20เซนต์ให้มาหยอดให้เรา ส่วนเราก็ยิ้มให่น้องเขาแล้วยื่นสติกเกอร์ให้ก็พอ(เด็กบางคนชอบสติกเกอร์อีกแหน่ะ) ถึงเขาจะปฏิเสธก็มักจะปฏิเสธดีๆ ไม่ค่อยมีการทำหน้าเห็ดหอมแห้งใส่

คงไม่มีพ่อแม่ที่ไหนอยากสรรเสริญโคตรทวดที่21ของโดเนชั่นแมนหรือจับโดเนชั่นแมนหักคอจิ้มซอสมะเขือเทศต่อหน้าลูกหลานจริงไหม?

อย่างไรก็ดี ถ้าเด็กมันชอบทำท่าตับเป็ดซนเป็นหนุมาน9หางคอยกวนบาทาบุพการีเป็นเนืองนิจก็ไม่ควรเข้าไปใกล้ เดี๋ยวเด็ก(หรือผู้ปกครอง)กัด

-ข้าวของติดตัว

โดเนอร์ที่มีข้าวของพะรุงพะรังไม่เหมาะที่จะเข้าไปถามนัก นอกจากจะเป็นการรบกวนโดเนอร์แล้ว อาจโดนโดเนอร์เอาถุงพลาสติกเหม็นไก่แช่แข็งยัดปากเป็นที่อนาถสายตาของคนรอบข้างฐานถามไม่ดูสถานการณ์ได้

-เค้าหน้าของโดเนอร์

โดเนอร์ที่มีสีหน้าเหมือนคนถ่ายอุจจาระไม่ออกมักจะเป็นโดเนอร์ที่น่าปวดตับที่สุดเนื่องจากนอกจากจะไม่บริจาคแล้ว ยังมีโอกาสสูงที่จะไม่สนใจเราอีกด้วย (การไม่สนใจที่ว่ามักจะเป็นการเบนหน้าปวดอุจจาระไปทางอื่นหรือจ้องด้วยสายตาปวดอุจจาระว่า'อย่ามายุ่งกะตูนะเอ็ง เข้ามาตูเคะขี้มูกป้ายนะเฮ้ย') โดยโดเนอร์ในspecies หน้าปวดอุจจาระมักจะเป็น

senior citizen 55%

นักเรียน 21%

ซาลารี่แมน/ออฟฟิศเลดี้ 20%

อื่นๆ 4%

3. โหงวเฮ้งโดเนชั่นแมนก็มีจริง

แน่นอนว่าเป็นใครหลายๆคนไม่อยากบริจาคให้กับเด็กไม่รู้headนอนปลายfootโดยไม่ดูดีๆซะก่อน (จึงไม่แปลกใจที่flagdayของโรงเรียนส่วนมากให้ใส่ชุดนักเรียนไปเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือ) เพราะฉะนั้น:

-ยิ้มเข้าไว้

อากาศสิงคโปร์มันจะร้อนชวนเอาหัวโขกชามข้าวมันไก่ตายแค่ไหนก็อย่าลืมข้อนี้ เข้าไปถามด้วยรอยยิ้มซะ หน้าจะเหงื่อแตกจนเหมือนคนเพิ่งวิ่งมาราธอนผ่านทะเลทรายโกบีก็ต้องยิ้มไว้ก่อน(ดีไม่ดีได้คะแนนสงสารด้วย)

-แต่งตัวแบบพอหล่อพอสวยพอ

เนื่องจากflagdayมักจะถูกจัดในช่วงวันหยุด ทางโรงเรียนจึงไม่ได้ควบคุมเรื่องทรงผม เครื่องประดับและรองเท้าของนักเรียนเท่าวันเรียนปกติแม้จะให้ใส่เครื่องแบบของรร.ก็ตาม

อย่างไรก็ดีเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือ พวกต่างหู(สำหรับผู้ชาย)หรือรองเท้าแนวๆ(เช่น คอนเวิสสีรุ้งลายหมีโคอาล่า)อาจจะเหมาะที่จะเก็บไว้บ้านมากกว่า 

-ของกินบนมือท่านมีผลต่อimpressionด้วย

ด้วยสาเหตุบางประการ คนเรามักจะพบว่าโดเนชั่นแมนที่ถือชาไข่มุกรสแห้วช็อกโกแลตหรือวอฟเฟิลสังขยาบลูเบอรี่ดูน่าเชื่อถือน้อยกว่าโดเนชั่นแมนมือเปล่าเป็นไหนๆ เพราะงั้น ก่อนจะขอรับบริจาคอาจจะเหมาะกว่าที่จะรีบกินของในมือให้หมดก่อน

เหตุการณ์ตัวอย่าง

โดเนชั่นวูแม่น: Sir? (ยื่นกระเป๋ารับบริจาค)

ลุง: (คิดในใจ)

หน้าตาน่าเชื่อถือ  +20 pt

ท่าทางสุภาพ  +10 pt

สวย  +30 pt

หมวย  +5 pt

ขาว  +5 pt

เอ๊าะ  +20 pt

ถือฮอทดอกชุ่มมัสตาร์ดที่โดนกินไปครึ่งนึง  -100 pt

(พูดออกมา) No

4. ฮวงจุ้ย โดเนชั่น โลเคชั่น

มีโหงวเฮ้งก็ต้องมีฮวงจุ้ยด้วยจริงไหม จุดยุทธศาสตร์ดีมีชัยไปเกือบครึ่ง จะขอรับบริจาคก็เช่นกัน

-Circulate over Accumulate (หมุนเวียนดีกว่าทับถม)

จุดที่มีคนเยอะไม่ใช่ว่าจะดีเสมอไปต่อการขอรับบริจาค จุดที่มีคนผ่านเยอะๆ เช่นหน้าสถานีรถไฟมักจะดีกว่าจุดที่มีคนออกันนานๆ เช่น ป้ายรถเมล์ เพราะเราจะเจอแต่คนหน้าเดิมๆ แม้จะคนเยอะ แต่ไปถามหลายๆคนติดๆกันมันก็ออกจะแปลกไปซักหน่อย ด้วยเหตุนี้ จุดที่มีคนหน้าใหม่ๆมาเรื่อยๆจะดีกว่า

เปรียบเทียบง่ายๆคือมีแฟนหน้าเดิมๆคนเดียวหรือมีกิ๊กมากหน้าหลายตาหมุนเวียนไปเรื่อยๆอันไหนจะดีกว่า /โดนถีบ

-อบายมุขสถาน=โอกาส

แน่นอนว่าผมไม่ได้หมายความว่าโดเนชั่นแมนเหมาะจะไปยืนรับบริจาคหน้าบาร์เกย์อะโกโก้หรืออาบอบนวดนอติลุสแต่อย่างใด แต่ผมหมายถึงร้านขายลอตเตอรี่ต่างหาก

คนสิงก็เชื่อเรื่องพลังแห่งโชคกับอบายมุขพอๆกับคนไทยนี่แหละ บางทีไปรับบริจาคแถวคิวในร้านลอตเตอรี่ก็อาจจะได้เงินงามๆได้(แต่อย่าไปปักหลักแถวนั้นพอ ด้วยเหตุผลในข้อเมื่อกี้)

ตัวอย่างเหตุการณ์

โดเนชั่นแมน: For your luck, sir? (ทำบุญเอาโชคหน่อยไหมลุง)

ลุง: Hope i strike the number. (ขอให้โดนเลขเด็ดเท้อ)

/ยัดแบงค์5เหรียญเข้ากระเป๋ารับบริจาค

โดเนชั่นแมน: Thank you and good luck, sir.

จากประสบการณ์ยืนปวดน่องเป็นเวลาราวชม.ครึ่งผมก็สามารถมาสรุปได้เท่านี้ น่าเสียดายที่ผมไม่สามารถมาเปิดเผยวิธีเงาะเงินออกจากกระเป๋ารับเงินบริจาคแบบไม่มีร่องรอยแก่บรรดาท่านผู้อ่านที่น่ารักกกกได้(ยังมาชวนคนอ่านทำบาปอีกเอ็ง)

วันนี้ก็ขอลาไปก่อนนะครับ สวัสดี