Survival PulauUbin(SPU): Intro

posted on 15 Oct 2008 20:48 by moonatic  in survival-pulau-ubin

ช่วงปลายเดือนมกราคม ปีพ.ศ.2551 ณ สิงคโปร์ บ้านโฮสของนักเรียนสัญชาิติไทยคนนึง...

 

"เอ่อ อ่า...." MDนั่งเอ๋อเหรอเป็นคนถูกผีเข้าอยู่บนเก้าอี้ตัวโปรด(และตัวเดียว)ในห้อง ชีทในมือถูกอ่านซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ

 

เรียน นักเรียนชั้นม.3ของโรงเรียน----

เนื่องด้วยทางโรงเรียนเกิดพอใจไม่อยากเห็นหน้าเด็กม.3 240กว่าชีวิตเป็นเวลา1สัปดาห์เพื่อฟื้นฟูสุขภาพจิตของครูในโรงเรียน ทางโรงเรียนจึงขออัปเปหินักเรียนม.3ทั้งหมดไปค่ายOBS (Outwardbound Singpaore)ตั้งแต่ช่วงวันที่4 ก.พ. ถึง 8 ก.พ.ที่จะถึงนี้ แบบฟอร์มสำคัญกับลิสต์ของที่จะต้องเอาไปอยู่ข้างหลัง

 

รักนะเด็กโง่  XXX

ครูใหญ่เองจ๊ะ

 

 

แน่นอนว่าแบบฟอร์มจริงถูกเขียนเป็นภาษาอังกฤษ ยาวกว่านี้เยอะ ที่สำคัญไม่ได้กล่าวไล่นักเรียนแบบนี้ แต่ดูท่านิวรอนของMDจะเมาโค้กหนักไปหน่อยเมื่อคืนก่อน จึงพากันแปลงความหมายของจดหมายออกมาเป็นเช่นนี้

สำหรับMDแล้ว: ค่ายค้างคืนเกิน3วัน=> ค่ายลูกเสือ=> เหนื่อยกาย เหนื่อยใจ ขี้เกียจไป

สมการต้องห้ามเริ่มสมสร้างในหัว ภาพในอดีตฉายเป็นช็อตๆ

.....

สมัยป.6 วันแรกของค่ายลูกเสือ

ครู - ลูกเสือทุกคน แบกสัมภาระแล้วเดินตามทางข้ามเขาลูกนั้นไปนะ เดี๋ยวจะไปถึงที่พักจุดที่2 ระยะทางแค่8กม.เอง ไม่ต้องห่วงพวกครูตามไม่ทันหรอก เดี๋ยวพวกครูนั่งรถไปรอพวกเธอที่ค่าย

ลูกเสือทุกคน(คิดในใจ) - แล้วทำไมไม่ให้รถบัสขับไปส่งพวกตูที่นั่นแต่แรกวะ

 

สมัยป.6 ณ ค่ายลูกเสือ วันต่อมา..

ครูฝึก - กลัวเลอะมั้ยทุกคน!

ลูกเสือ10กว่าคน - ไม่กลัวครับ! (ในใจ - กลัวครับ!)

ครูฝึก - ดี งั้นหมู่สิงโต พวกเธอลุยโคลนข้ามแม่น้ำเลย MDเธอเป็นหัวหน้าหมู่ใช่มั้ย เพราะงั้นนำเพื่อนไปก่อน

MD - ผมเปลี่ยนคำตอบ2ประโยคก่อนหน้าเป็น'กลัวเลอะครับ'ได้มั้ยครับครู

ครูฝึก - ช้าไปแล้วต๋อย เสียงส่วนมากบอกไม่กลัว ประชาธิปไตยเป็นใหญ่ เพราะงั้นลุยโลด

MD - งั้นขอใช้สิทธิประชาธิปไตย โหวตเลือกครูฝึกคนใหม่ได้ไหมครับ

ครูฝึก - รีบไปได้แล้วแก! (ทำท่าจะถีบMDลงบ่อโคลน)

.....

เอ่อ.. สรุปว่าMDขี้เกียจไปละกัน(ความทรงจำสนุกสนานแบบนี้ใครอยากไป)

 

แบบฟอร์มสำคัญที่ครูใหญ่พูดถึงเป็นแบบฟอร์มอย่างเป็นทางการของค่าย ให้ความรู้สึกมันหรู้่หรู มีลิสต์ของที่จะต้องเอาไป ข้อแนะนำ ที่ตั้งจุดนัดพบ วันที่ บลา บลา บลา และสุดท้าย ใบรับรองแพทย์

ส่วนลิสต์ของที่ต้องการก็มีครีมกันแดด, รองเท้า2คู่ ,กางเกงขายาวกับเสื้อแขนยาว3ชุด(มิร้อนตาย ฤ?) แล้วก็ของจิปาถะอื่นๆ ทำให้นึกถึงค่ายลูกเสือเป็นบ้า(แต่จุกจิกกว่า)

เห็นจุกจิกแบบนี้ก็เหนื่อยใจด้วยหลายๆเหตุผล เพราะตอนนั้นกำลังเกิดอาการเฟลอยู่เล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่เพราะขี้เกียจไปอย่างรุนแรง แถมเพราะใบรับรองแพทย์ คำแนะนำสารพัดตับไก่และอะไรต่อมิอะไร ผมสารภาพตามตรงว่า

ผมโคตรกลัวเลยครับ  = ="

ด้วยความที่เกิดมาเป็นคนลูกกรุงตัวเป็นๆ ไปไหนไปด้วยรถได้ก็ไปด้วยรถมันนี่แหละ อากาศร้อนๆหน่อยก็เรียกแท็กซี่ติดแอร์เย็นฉ่ำโดยไม่คิด และอีกสารพันอาการติดสบาย แค่การไปเข้าค่ายลูกเสื้อผมก็ไม่อยากไปเพราะกลัวลำบากแล้วครับ ตอนผมมาสิงคโปร์ก็หลงนึกว่าโชคดีไม่ต้องไปเข้าค่าย แต่ผมคิดผิดครับ แถมมันอัพเลเวลแบบก้าวกระโดดจากค่ายลูกเสือ3วัน2คืนที่ผมเคยไปกลายเป็นค่าย นอนกลางดินกินกลางทราย5วัน4คืนซะงั้น

ฟีลลิ่งตอนนั้นคงประมาณคุณกำลังเดินห้างธรรมดาๆในวันสบายๆอยู่ แต่จู่ๆพันทะมิดก็มาก่อม็อบต่อต้านรัฐบาลหน้าห้างนั่นแหละครับ (คนอ่านจะเข้าใจมั้ยเนี่ย)

ไอเดียอัปมงคลที่ใช้สมองซีกล่างคิดขึ้นมาก็กำลังกระโดดโลดเต้นอยู่ในหัว ผม มันมีตั้งแต่ผมท้องเสียกระทันหันที่ค่ายแต่ห้องน้ำที่มีเป็นแค่หลุมทรายริม หาดที่แบ่งใช้กับหมาแถวนั้นไปจนถึงภาพตัวเองตกเขาแขนหักโดยที่ไม่มีใครอยู่ ด้วย ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว

สมองคนเรามันเป็นสุดยอดอาวุธจริงๆด้วย เพราะแค่กระดาษไม่กี่แผ่นผสมผสานกับจินตนาการไม่เป็นเรื่องของผมมันก็ทำเอา ผมกินไม่ได้นอนไม่หลับถ่ายไม่คล่องซะหลายวันก่อนจะไปเข้าค่าย ไม่ต้องพึ่งยาสูตรไหนหน้าผมซูบไปอย่างเห็นได้ชัด ชะลอความหนุ่มของผมได้เจ๋งกว่าโกร๊กฮอร์โมนอีก แล้วตูจะรอดม้ายยยย

 

.......หลายวันต่อมา......

ผมกำลังนั่งหน้าเอ๋อเป็นคาปิบาร่าหลุดอเมซอนอยู่ในรถบัสของทางโรงเรียน มันกำลังหันหัวไปยังสถานที่ขึ้นเรือไปเข้าค่ายครับ มันช่างให้อารมณ์Battle Royaleดีแท้ แถมระหว่างทางมีทหารลาดตระเวณอยู่ด้วย(ลืมไปว่าแถวนั้นมันมีค่ายทหารอยู่) บ้านช่องก็น้อยลงเรื่อยๆ(ท่าเรือสุดขอบเกาะแกจะให้เอาห้างกับหมู่บ้านไปตั้ง ไว้เรอะ)แถมพระเจ้าช่วยกล้วยไม่สุก! ฟ้ามันกำลังครื้มเพราะฝนกำลังจะตกอีกตังหาก! บรรยากาศโคตรBattle Royaleเลยนี่หว่า =[]=" สิงคโปร์มันขาดแคลนประชากรวัยใสอย่างพวกตรูไม่ใช่เร้อออ จะเอาไปเล่นเกมฆ่ากันทำม้ายยยยย

คิดไปได้ไม่นานรถมันหยุดครับ โอ้ม่ายยย จะถึงแล้วสินะ สัมผัสแอร์บนรถบัสจะเป็นสัมผัสของความศิวิไลซ์ครั้งสุดท้ายของผมรึเปล่า!? ผมจะไปติดเกาะแล้วได้ซี้ใหม่เป็นลูกบอลชายหาดแบบCast Awayใหม!? หรือเรือมันจะล่มแล้วไปติดเกาะประหลาดๆแบบในเรื่องLOST

 

ติดตามความฟุ้งซ่านของนายMDต่อได้ใน ตอนต่อไป SPU: day 1 Survival of the Smelliest

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

จินตนาการเตลิดsad smile

#1 By wesong on 2008-10-15 21:36

เล่าซะยังกับ ร.ด.ของไทยเลยแฮะ
รออ่านตอนต่อไปครับ อยากรู้ว่าสิงคโปร์เป็นยังไง

#2 By ร.ร.ล.บ. on 2008-10-15 21:38

sad smile

#3 By on 2008-10-15 23:49

มารอติดตามตอนต่อไปครับ

#4 By manop on 2008-10-16 03:35

วาดภาพซะน่ากลัวเลย sad smile sad smile

รออ่านต่อๆ

#5 By Googigg on 2008-10-16 10:52

รีบๆ มาเล่าต่อเลยค่ะ....

big smile

#6 By MomMom on 2008-10-16 15:42

น่าสนใจจังเลยค่ะ

ติดตามต่อไปนะคะ cry
ต่อๆ sad smile

#8 By iTualek on 2008-10-17 02:55

ชีวิตต้องมีสักครั้ง คุณพ่อธี
เหอๆ แต่ที่คิดก็เตลิดเปิดเปิงไปเยอะนะครับ
คิดซะว่าไปเก็บข้อมูล เขียน CUBIC ROYALE แล้วกันครับ

#9 By InsomIA3 on 2008-10-17 12:13

1. นั่นสิครับsad smile

2. รู้แค่ว่าไม่โหดเท่าของไทยครับ

3,4,6,7,8 จะพยายามเร่งเขียนต่อละกันนะครับsad smile

5. สมองคนมันถึงน่ากลัวไง อะไรนิดๆหน่อยๆก็คิดไปไกลแล้ว

9. CRมันก็แต่งส่วนนึงมาจากประสบการณ์นี่แหละครับsad smile
เตลิดไปไหนแล้วว กลับมาก่อนนนquestion

#11 By Repentant on 2008-10-19 04:10

น่าิติดตามตอนต่อไปจริง ๆ confused smile

#12 By Buffo on 2008-10-19 16:29

ตื่นยังจ๊ะ กลับมาสู่โลกปัจจุบันหรือยัง
อยากกลับไปเป็นเด็กจัง อิจฉาconfused smile confused smile sad smile

#13 By dowrun happy on 2008-10-21 17:26

ระวังตื่นมาแล้วเจอปลอกคอนะคะ sad smile

#14 By pinpin on 2008-10-22 20:19

สุดย้อดดดดดดดดดดดconfused smile

#15 By DeepSnowzIndy on 2008-10-22 23:07

ตลก ฮ่าๆ

เว่อร์น่าแต่ค่ายลูกเสือ
8 กม.มันน้อยไป งี๊ด
ตอนม.1 เราข้ามเขาเป็นลูก
จะบ้าตาย

สู้ตายเนอะopen-mounthed smile

#16 By SEsai*im อิ่มๆ on 2008-10-23 10:19