นักเรียนรั่ว@สิงคโปร์

เมื่อ2สัปดาห์ที่แล้วผมมีปัญหากระเพราะนิดหน่อย โอ้พันธมิตรเจียวไข่้แจกสมัคร!....มันแปลกยังไงวะ

แต่ไหนๆผมไปมาแล้วก็เลยถ่ายภาพ3-4ภาพมาฝากกันซะหน่อย

ด้านหน้ารพ. (เสียดายฝนตก ไม่งั้นคงได้ถ่ายภาพตัวรพ.มาให้ดูกันด้วย)

ฟรอนท์(?)ของรพ. เงาใต้ภาพนั่นปลายนิ้วผมครับ

ภายในตัวรพ. แผนกEmergeency(ฉุกเฉิน) ตอนมาไม่ได้นัดหมอไว้ก็เลยหลุดมาอยู่แผนกนี้ซะงั้น

ตรวจอาการเสร็จ รับยา จ่ายตังค์ ก็มาหาอะไรกินซักหน่อย

ร้านQi Jiครับ เป็นเชนฟาสต์ฟู้ดขายอาหารมาเลย์ เช่นลักซา(Laksa-ขนมจีนมาเลย์), นาซี เลอมัค(Nasi Lemak-ข้าวอบกะทิ)ฯลฯ นอกจากนี้ยังชามะนาว ชาเก็กฮวย และเครื่องเดิมประเภทอื่นๆขายด้วย

เคาน์เตอร์ข้างในร้าน ร้านนี้มีธีมสีเขียวใบตองสวยดีนะผมว่า

นี่คือของที่ผมสั่งครับ Nasi Lemak(ข้าวอบกะทิกับซอสพริกน้ำผึ้ง ปลาและถั่วแห้ง) แบบที่สั่งมีไก่ทอด ไข่ดาวแล้วก็โอตะค์โอตะค์(otak otak ห่อหมกปิ้ง)มาให้ด้วยโชคดีเหมือนกันที่ไก่ทอดของผมนี่พึ่งทอดใหม่ๆมาเลย ทั้งกรอบทั้งร้อน

Otak Otakครับ รสชาติคล้ายห่อหมกผสมๆกับทอดมันปลากราย ใครชอบห่อหมกหรือทอดมันปลาไปสิงคโปร์หรือมาเลย์เซียลองหามากินดูนะครับ บางเจ้าจะมีกลิ่มหอมอ่อนๆของใบเตยย่างออกมาด้วย

มองจากภาพอาจจะดูลำบากไปหน่อยแต่ความจริงข้าวเป็นสีเขียวอ่อนนะครับ อบกับกะทิแล้วก็ใบเตยออกมาจนมันแบบกะทิ หอมใบเตยแล้วก็มีหวานปะแล่มนิดๆด้วย ถูกใจมาก

อันนี้เป็นของที่คนดูแลผมเขาสั่งครับ หมีรีบุส(mee rebus)รสชาติผมอธิบายไม่ค่อยถูกนะ แต่หนืดๆลื่นๆดี

เอาไปดูกันใกล้ๆ หมี่รีบุสจะมีใส่ไข่ต้ม มะนาว พริกเขียวแล้วก็หอมแดงเจียวด้วยด้วย 

ป้ายการ์ตูนรณรงค์ให้คนบางคนเลิกใช้เท้าเหยีบฝาส้วมเวลาทำธุระครับ การ์ตูนเขาน่ารักดีนะ ป้ายการ์ตูนแบบนี้มีหลายเวอร์ชั่น(ในสถานีMRTบางที่ก็มี)เลยนะครับ ถ้าว่างๆผมจะไปหามาให้ดูกัน

ที่รอแท็กซี่ครับ ตอนแรกคนดูแลกับผมมานั่งรอกันตั้งนาน2นานรถก็ยังไม่มา ปรากฏว่า...

มันต้องกดปุ่มสีเขียวบนเครื่องก่อนถึงจะมีรถมาครับ

ตอนแรกนั่งรอไปๆมาๆแล้วมีป้าคนนึงมากดปุ่มแล้วถึงรู้ หน้าแตกยับเยินจริงๆ อยู่สิงคโปร์มา3ปีไม่รู้ได้ไงวะเรา(คนดูแลผมแก่กว่าประเทศสิงคโปร์ก็จริง แต่เขาก็ไม่รู้ หน้าแตกกว่าผมอีก)

หลังจากซ่อมหน้าแล้วไปกดปุ่มเรียกรถก็เกิดเรื่องครับ

แท็กซี่เขาขับไปได้ครึ่งทางแล้วหลงทางซะงั้น

โอเวรกรรมจริงๆ ขับไปขับมาแล้วงงว่าทำไมทางมันไม่เห็นจะคุ้น ที่ไหนได้ ลุงคนขับเขาหลงนี่เอง

สรุปแล้วกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ขับอ้อมเกาะไปรอบนึงนั่นแหละครับ แต่ยังดีลุงเขาใจดีบอกว่าให้นับราคาเอาตามขามาแทนเพราะเขาพาหลงเอง ใจดีมากมาย T-T (ค่ามีเตอร์จาก18เหรียญเลยเหรือแค่10เหรียญ)

ใหนๆก็ไหนแล้วเลยเอาเลขทะเบียนรถที่พาผมทัวร์เกาะมารอบนึงด้วยสนนราคา10เหรียญมาให้ดูกันซะหน่อย

ใครจะเอาไปตีเป็นเลขก็ตามสบายเลยนะครับ

ปล ซองยาที่รพ.ที่ผมไป(Changi General Hospital) มีภาษาไทยด้วย