นักเรียนรั่ว@สิงคโปร์

เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องราวจากโครงการโรงเรียนลูกบาศ์กนะครับ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับจขบ.หรือใครต่อใครในสิงคโปร์แต่อย่างใด

------------------------

ธีพุ่งหลาวเข้ามาในห้องด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบในจังหวะเดียวกับที่กระดิ่งเรียกนร.ไปเคารพธงชาติดังขึ้น ใบหน้าแดงก่ำเพราะวิ่งตลอดระยะทางจากบ้านมายังโรงเรียน ส่วนสาเหตุนั้นก็ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากว่าไอ้หมอนี่มาโรงเรียนสายอีกแล้ว

หลังจากวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะ ธีก็เดินออกไปจากห้องพร้อมๆกับคนอื่นๆเพื่อจะไปเข้าแถวเคารพธงชาติ ไทยเดินเข้ามาทักธีเหมือนทุกๆครั้ง

ไทย: รอบนี้สายเพราะอะไรวะ

ธี: DotAตามเคยน่ะแหละ

ไทย: เพื่อนชวนเล่นจนดึกล่ะสิ

ธี: ไม่ใช่เพื่อน พ่อเราเอง

ไทย: อีกแล้วสินะ(หัวเราะ) รู้ไหมเขาแปะตารางเวรทำความสะอาดไว้หน้าห้องแล้วนะ

ธี:จิงอะ แล้วนายดูให้เรารึเปล่า

ไทย:อืม นายอยู่เวร...(แล้วไทยก็ท่องออกมาให้ธีฟัง)

วันพุธ (น)

016 ธีระ สุขสมบูรณ์ (ธี)

018 พลอย พานิชวิทย์ (พลอย)

029 เหมือนฝัน ปัณฑารีย์ (ฟ้า)

032 กรวิทย์ ไกลปืนเที่ยง (ปอ)

041 กัมปนาท อินทศร (บูม)

 ธี: อืม แตงกิ้ว ว่าแต่ครูเขาไม่ได้กำหนดไว้ใช่มั้ยว่าใครต้องทำอะไร

ไทย: อืม นักเรียนเลือกได้เองเลยว่าจะทำอะไร นายอยากทำอะไรเหรอ

ธี:ลบกระดานนี่แหละ ก็เราสูงที่สุดในหลุ่มนี่ ทำงานนั้นคงจะง่ายที่สุดแต่ถ้าไม่ได้ก็คงขจะเอาขยะไปทิ้งล่ะมั้งเผื่อจะได้อู้

และแล้วทั้ง2ก็มาถึงลานเสาธงสำหรับเคารพธงชาติ....

---พักเที่ยง--- 

"เวรกรรมจริงๆวุ้ย" ธีนั่งบ่นให้สานฟังในห้องสมุด(ที่ธีใช้เป็นที่หลบร้อนหลังจากทานข้าว)

"ทำไมเหรอ" สานถาม

"ก็เรื่องเวรทำความสะอาดน่ะสิ ไม่ใช่คนที่เราสนิทด้วยซักคน

พลอย ไม่ค่อยจะได้คุยกันด้วยซ้ำ ท่าทางดูคล่องคงจะเก่งทำความสะอาด ซึ่งก็ดีอยู่หรอก แต่ไม่ได้สนิทด้วยคงไม่ได้คุยกันกระหว่างทำสะอาดมรากนัก

ฟ้า รายนี้ไม่ใช่ไม่อยากสนิทด้วย แต่เวลาไปไหนมาไหนกับภูมิจะไม่ค่อยได้ไปไหนใกล้ๆฟ้าเท่าไหร่ เดี๋ยวเจ้าภูมิมันจะไปเผ้าพระอินทร์เอา ลำบากเราเรียกสติมันกลับมาอีก ก็เลยไม่ค่อยได้คุยด้วยเหมือนกัน

ปอ คนนี้ไม่ใช่แค่ไม่สนิท แทบจะไม่ได้คุยกันด้วยซ้ำ หน้าตาท่าทางเจ้่าเลห์แบบนี้เหมาะจะเอาหยินหรือไอริสมารับมือมากกว่าแท้ ทำไมมาอยู่กลุ่มเราก็ไม่รู้

บูมคงจะเป็นสไตล์สาวคล่องแบบเดียวกับพลอย น่าจะช่วยทำเวรได้เร็ว 2คนนี้อาจจะได้สนิทกันก็งานนี้แหละ

สรุปแล้ว4คนที่เราทำงานด้วยก็โอทุกคนหรอกนะ แต่ไม่ได้สนิทด้วยแบบนี้เวลาทำงานคงน่าเบื่อพิลึก

ทำไมมันน่าเบื่อแบบนี้!!!"

"เหรอครับ แล้วธีมาบ่นแถมตะโกนที่ห้องสมุดทำไมเหรอ"

"เราว่างอะดิ" ธีตอบด้วยเสียงเบื่อโลก ขณะฟุบลงกับโต๊ะ

"งั้นก็ไปหาหนังสือมาอ่านสิครับ ห้องสมุดนะไม่ใช่ห้องคุย แล้วคิดยังไงถึงมาตะโกน'ทำไมมันเป็นน่าเบื่อแบบนี้'ในห้องสมุด"

"เฮ้ยสาน นายเป็นครูบรรนารักษ์เหรอวะถึงมาเทศน์เราแบบนี้" ธีเงยหน้าขึ้นมาบ่นสาน ก่อนที่จะสังเกตว่ามีใครอยู่ด้านหลังด้วย

"ก็ผมเป็นครูบรรนารักษ์นี่ครับ และผมไม่ได้ชื่อสานด้วย" ครูไอเซ็น เอ้ย ครูรันตร์ตอบพลางยิ้มกลับมา ส่วนนายสานก็ส่งยิ้มแหยๆแถมด้วยเหงื่อแห่งปัญญาแบบทุกทีที่จะมีอะไรเกิดขึ้น

และแล้วธีก็โดนครูรันตร์ใช้ไปเก็บหนังสือทำโทษจนหมดช่วงเวลาพัก -เอวัง-

มารอดูกันต่อว่าเวรทำความสะอาดเจ้าธีมันจะสุขเศร้าเคล้าน้ำตาแค่ไหน TBC.....