นักเรียนรั่ว@สิงคโปร์

อย่างที่เคยเปรยๆไปแล้วในเอนทรี่เรื่องราวเรื่องเดือนเรื่องปี ผมจะเอาเรื่องของSinglishมาเสนอครับ แต่ก่อนอื่นเรามาดูกันsinglishนี่มันสิคืออันหยัง

Singlish ตามความหมายคร่าวๆจากwikipedia(แม้แต่สิ่งนี้พี่แกก็มีนะ = =")

Singlish is an interlanguage native to Singapore. It is the first language of many younger Singaporeans, especially those whose parents do not share a native language or dialect, and is the second language of nearly all the rest of the country's residents. 

พูดง่ายๆก็คือมันเป็นภาษาอังกฤษกลายพันธุ์(ที่เกิดจากการผสมมั่วข้ามสายพันธุ์ของภาษาอังกฤษ ฮกเกี้ยน แต้จิ๋ว มาลายู ฯลฯ) ที่ใช้ในสิงคโปร์นั่นเอง ในนี้เขาเขียนไว้ว่าเป็นภาษาแรกของคนเกาะสิงรุ่นเยาว์เลย(เห็นด้วย10000%) และเป็นภาษาที่2ของผู้อยู่อาศัย(เช่นผม)ซะส่วนมาก ซึ่งก็คงจะจริง บอกตามตรงว่าตอนนี้ภาษาอังกฤษผมหลักไวยากรณ์มันเพี้ยนเพราะsinglishหมดแล้ว ขึ้นทะเบียนเป็นโรคติดต่อได้ไหมวะเนี่ย -MDเซ็ง-

แม้ว่านายMDจะอยู่เกาะสิงมา3ปีแล้วแต่เรื่องSinglishนี่ยังไม่แตกฉานนัก(ขืนใช้จนแตกฉานคงโดนท่านแม่่รีดเลือดเซ่นบรรพบุรุษ) อาจจะมีผิดอยู่บ้าง คงต้องขออภัยไว้นะตรงนี้นะครับ ว่าแล้วก็เข้าเรื่องเลยดีกว่า

Singlishจะแตกต่างกับภาษาอังกฤษอยู่หลายๆจุดแม้จะใช้ศัพท์ส่วนมากเหมือนกันก็ตาม การออกเสียงก็จะแตกต่่างกันอยู่พอตัว

ยกตัวอย่าง 

ภาษาไทย ฉันไม่รู้ (คำตอบเมื่อมีเพื่อนโทรมาถามการบ้านขณะกินข้าว -ตอนเรียนกุคุยกะแกอยู่นี่ แล้วจะรู้มั้ย-)

อังกฤษ I don't know.

ภาษาไทย แกหุบปากได้ไหมวะ (สิ่งที่นายMDพูดเมื่อเพื่อนพูดกวนบาทาขณะกินข้าว)

อังกฤษ Can you please shut up!

Singlish You shuddup can or not!?

ภาษาไทย แน่ใจนะ (สิ่งที่นายMDถามเมื่อได้ยินค่าอาหาร)

อังกฤษ Are you sure?

ภาษาไทย แม่งแพงเป็นบ้าเลยว่ะ (ความรู้สึกนายMDตอนคอนเฟิร์มค่าอาหาร นี่ผมกินข้างทางเองนะเฟ้ย)

อังกฤษ It is really expensive!

สังเกตุจุดแตกต่างไหมครับ = ="  

ประโยคSinglishมักจะมีหลักไวยากรณ์กับการออกเสียงที่ผิดครับ คำบางคำที่ไม่จำเป็น(เช่นlahหรือah)มักจะนำมาถูกต่อท้ายประโยคเพื่อแสดงอารมณ์หรือความรู้สึก การเรียงตัวของประโยคก็มีผิดอยู่ประปราย(ผมเองก็ไม่ใช่กูรูด้านภาษาอังกฤษคงเปรียบได้ไม่ดีนัก) แต่เพื่อนผมเขาบอกว่า Singlishใช้หลักไวยากรณ์คล้ายๆกับจีนครับ (อันนี้ไม่ขอคอนเฟิร์มนะครับ จีนผมยังไม่แตกฉานดี แต่ในวิคิก็เขียนแบบนั้น คงจะมีเค้าความจริง) 

ยกตัวอย่างSinglishที่มักจะเห็นกันบ่อยๆนะครับ

Lah (ออกเสียงลาหรือหล่า ตามแต่รูปประโยค)คำลงท้ายสุดฮิตครับ มันคือผงชูรสภาษาดีดีนี่เอง เพราะใช้แสดงความมั่นใจหรืออุทานก็ได้ จะลงท้ายประโยคไว้เฉยๆก็ดี แต่ไม่ใช้กับประโยคคำถามนะครับ

ตัวอย่าง:

A: Are you sure C is mad?

B: Sure la!  

C: No la!

(A:แกแน่ใจนะCมันบ้า   B:อยู่แร้ว   C:ไม่ใช่เฟร้ยยย )

Wa Lao Wei (หว่า หลาว เว่ย) เป็นคำสบถครับ [นอกเหนือจากอังกฤษวิบัติแล้วภาษาSinglishก็มันจะมีคำสบถ(มักจะเป็นจีนฮกเกี้ยน)หลากชนิดหลายอวัยวะมาให้ใช้ด้วยเช่นกัน] ระดับความหยาบคายกับสถานการณ์การใช้อยู่กึ่งๆระหว่างแม่งเอ๊ยกับคว-เอ๊ยครับ ส่วนความหมายอันนี้ผมไม่ชัวร์ครับ เพราะถามมา2แห่งตอบมาไม่เหมือนกันเลย จึงไม่ขอลงก็แล้วกัน

ตัวอย่าง: Wa lao wei! Tomorrow got test again! (เวรเอ๊ย! พรุ่งนี้แ-งสอบอีกแล้ว)

Le (เล่อะ) เป็นภาษาจีนครับ ใช้กับประโยคที่แสดงว่าได้กระทำไปแล้วแบบเดียวกับในภาษาจีน

ตัวอย่าง: I did the exam le. (เราทำสอบไปแล้ว) 

Kena (ก้ะหน้า, เก้อหน้า) เป็นภาษามาลายูครับ ใช้สื่อถึงคำว่า'โดน(ความหมายทางลบ)'หรือทำนองนั้นเพื่อแสดงถึงการถูกกระทำ คำคำนี้อาจะถูกแทนด้วยคำว่าTeo(เตี่ยวอ์)ที่เป็นภาษาจีนฮกเกี้ยนในบางโอกาสครับ การใช้เหมือนกัน

ตัวอย่าง:

-I kena/teo scold by that guy again. (เราโดนไอ้หมอนั่นด่าอีกแล้ว)

-You don't listen to teacher you kena/teo then you know. (ไม่ฟังอาจารย์เดี๋ยว'โดน'แล้วจะรู้สึก)

Lor (ลอร์) เป็นจีนฮกเกี้ยนอีกแล้วครับท่านผู้ชม ไว้ลงท้่ายประโยคแสดงความรู้สึก'ให้มันจบเรื่องจบราวไป'กึ่งๆ/หรือยอมแพ้ จะใช้แสดงความรู้สึก'ก็รู้ๆกันอยู่'ได้เหมือนกัน

ตัวอย่าง:

-You never do homework? Then you die lor. (ไม่ได้ืำทำการบ้านมา? งั้นแกตายชัวร์)

-Ok lor. Do whatever you want. (เออๆตามใจ อย่างทำอะไรก็ทำทำไปเหอะ)

Wah (หว่ะ, หว่า) จีนฮกเกี้ยน ใช้อุทานกับนำหน้าประโยคครับ แสดงความตกใจไม่ก็ความรู้สึกทำนอง'อะไรกันวะ'ครับ

ตัวอย่าง: Wah! Got fooball practice again. (อะไรวะ! มีซ้อมบอลอีกแล้ว)

Xian (เสี่ยน) คา่ดว่าคงเป็นจีนฮกเกี้ยนเช่นกัน ใช้แสดงความรู้สึกเซ็งครับ เทียบกับภาษาไทยแล้วก็เซ็งเป็ดนั่นเอง

ตัวอย่าง: I got nothing to do ,very xian.~ -ลากเสียงเล็กน้อย- (ไม่มีอะไรทำเลย เซ็งชิบหาย) 

สำหรับวันนี้คงพอแค่นี้ก่อนนะครับ ไว้ถ้ามีโอกาสจะมาต่อ ใครจะไปเที่ยวสิงคโปร์จำไปใช้ก็ไม่เลวนะ ไว้โชว์InWให้เขาดูเล่นๆ แต่ใช้ผิดแล้วหน้าแตกอย่ามาโทษจขบ.ก็แล้วกัน ผมเองก็ไม่ได้แตกฉานด้านนี้

สุดท้ายนี่มาดูSinglishแล้ว MDรู้สึกว่า "ไม่ได้มีแต่บ้านเราที่ใช้ภาษาวิบัติ" (ฟังแล้วดีใจดีไหมเนี่ย = =")

แถมท้ายเล็กน้อย

ตอนมาสิงคโปร์ใหม่ๆผมเคยโดนเพื่อนหลอกไปถามเพื่อนผู้หญิงว่า'หำน้อย(ในภาษาฮกเกี้ยน)'แปลว่าอะไรด้วยล่ะ โดนเขาหัวเราะใส่(ยังดีไม่โดนตบ)ซะงั้น พอเพื่อนมาบอกนายMDก็หน้าแตกหมอไม่รับเย็บไปเลย จะอยู่ในถิ่นต่างแดนนี่ต้องรู้คำหยาบเขาไว้จริงๆด้วย  T-T

ถึงตรงนี้ผมก็ขอลาไปก่อนนะครับ

บ้ายบาย บ้ายบี บ้ายซี บ้ายดี บ้ายอี บ้ายเอฟ บ้าย..บลา..บลา..บ้ายแซด แฮ่กๆๆ กว่าจะหมด...