ปกตินายMDคนนี้จะเข้าสู้วัฏจักรแบบด้านล่างครับ

ว่าง-->เล่นexteen-->หาอะไรมาลงบล็อก-->คิดไม่ออก-->saveไอ้ของที่เขียนค้างๆไว้เป็นdraft-->ว่าง...

แต่วันนี้ออกจะดีหน่อยเพราะอย่างน้อยผมก็คิดออกว่าจะเขียนอะไรลงบล็อก ขอเข้าเรื่องเลยละกัน

--------

ปกติแล้วทุกครั้งที่ผมกลับมาสิงคโปร์จากไทยผมจะหอบหิ้วผลไม้(โดยเฉพาะมะม่วงเขียว)มาฝากเพื่อนและคนดูแลของผม บางครั้งผมก็จะเอาขนมไทยเช่นพวกกล้วยทับกลับมา ปัญหามันก็อยู่ที่ขนมนั่นแหละครับ

ช่วงต้นเดือนเม.ย.ปีนี้ เพื่อนผมคนนึงมาเที่ยวบ้านผมที่สิงคโปร์ หรือก็คือมันโดนพ่อยึดคอมจึงระหกระเหินมาเล่นDotAที่บ้านผมนั่นเอง

ผมรู้ดีไอ้เพื่อนคนนี้มันชอบกินกล้วยก็เลยทำหน้าที่เพื่อนที่ดีเลิศประเสริฐโคตรเอาขนมกล้วยตากไปแบ่งให้มันกิน(เพราะทั้งคนดูแลและผมไม่ค่อยชอบกิน) บอกไปว่ามันเป็น"banana baked with sugar" (กล้วยอบกับน้ำตาล)  และแน่นอนถ้าผมไม่บอกมันคงไม่เตะเป็นแน่แท้เพราะของสีน้ำตาล3อย่างที่มันกินก็คืออาหารจำพวกแกง ซอสและช็อกโกแลต

นอกนั้นอะไรสีน้ำตาลสำหรับมันแล้ว=กุไม่รู้จัก=กุไม่กินเฟ้ย ว่าง่ายๆก็คือเป็นคนกินยาก

หลังเสียเวลาพักนึงอธิบายให้มันฟังว่าทำยังไง(แน่นอนผมตอบไปแบบเอาสีข้างเข้าถูเพราะผมก็ไม่แน่ใจว่าเขาทำกล้วยตากกันยังไง) จนสุดท้ายมันก็ยอมกิน แถมมันชอบซะด้วยเพราะมันเล่นกินไปตั้ง4-5ชิ้น โดยที่ผมกับคนดูแลกินไปคนละชิ้เท่านั้น เรื่องคงไม่เกิดถ้าผมไม่ไปสังเกตตรงกล่อง

วันเดือนปีหมดอายุ: 31/3/51

หมดอายุแล้วนี่หว่า  = ="

ผมก็ทำหน้าที่เพื่อนที่ดี(อีกแล้ว)บอกมันไปว่าให้หยุดกินเพราะมันหมดอายุไปแล้ว ปัญหาคือมันหยิบกล่องมาดูเพื่อคอนเฟิร์มว่าผมดูไม่ผิด เรื่องคงไม่เกิดถ้าที่นั่นเป็นประเทศไทย

อย่าลืมสิครับว่าที่นั่นเขาใช้ปีค.ศ.นับกันซึ่งขณะนั้นก็ปีค.ศ.2008 และแน่นอนคนพุทธที่นั่นก็ไม่ได้นับปีกันด้วยปีพ.ศ.เหมือนบ้านเรา

เพื่อน-MD แกเอาเหี้-อะไรมาให้ตูกินฟระ

MD-ใจเย็นๆน่าพึ่งหมดอายุไป2-3วันเอง

เพื่อน-2-3บ้านแกดิ แม่งเขียนว่าปี51 1951เหรอวะ ถึงว่าทำไมมันสีน้ำตาล

MD-ใจร่มๆก่อนดิไอ้เวร -MDพึ่งนึกได้ว่าที่นี่เขาไม่ใช้ปีพ.ศ.-

MD-มันเป็นปีพุทธศักราชที่เขาใช้กันที่ประเทศไทยน่ะ นับตามปีหลังพระพุทธปรินิพพาน

เพื่อน-แกมั่วรึเปล่าวะ เราไปโทรไปถามไอ้000นะ ไหนๆมันก็นับถือศาสนาพุทธเหมือนนาย มันน่าจะรู้

-MDพยายามเถียงว่ามันไม่น่าจะรู้ แต่ก็ชัวร์ว่าป่วยการ-

(เพื่อนคุยบนโทรศัพท์พลางเปิดloudspeakerให้MDฟังด้วย)

เพื่อน-เฮ้ย000 แกรู้รึเปล่าว่าพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้วกี่ปี แล้วนี่ปีพ.ศ.2551รึเปล่า

ไอ้000-ใครจะไปรู้วะ มีคนนับด้วยเหรอ ที่สำคัญพ.ศ.นี่สิคืออันหยัง

เพื่อน-เออๆ แค่นี้นะ   -วางสาย-  

[แน่นอนบทสนทนาเป็นsinglish(ภาษาปะกิดรูปแบบสิงคโปร์ที่ผมจะพูดถึงในโอกาสหน้า)แต่ผมแปลเป็นไทยเพื่อความสะดวก+เพราะมันเต็มไปด้วยคำด่าภาษาอังกฤษ]

สรุปสั้นๆแล้วหลังจากนั้นเป็นต้นมาไอ้บ้านั่นมันก็ไม่กล้ากินอะไรที่บ้านผมอีก(มันบอกด้วยว่าวันต่อมามันท้องเสียกับเสียงแหบ ซึ่งก็น่าจะจริง) แถมมันเอาไปโพนทนาให้คนอื่นฟังอีก สุดท้ายแล้วใครก็ตามที่มาบ้านผมแล้วจะกินอะไร มันจะพูดกันก่อนเสมอ "Check the expiry date first." [ดูวันหมดอายุด้วย] ไม่ก็ "Are sure it's not expired?" [นายแน่ใจนะมันยังไม่หมดอายุ]

ช่างเป็นเพื่อนที่ดีเสียจริง   = ="

แต่จะว่าไปแล้วเรื่องนี้มันก็แปลกๆอยู่ ของที่มันหมดอายุไปแล้วตั้งแต่1951จะไปมีได้ไงฟระ หรือไอ้บ้านี่มันจงใจ (พึ่งนึกได้) แต่ไอ้หมอนี่ก็ไม่น่ารู้จักปีพ.ศ.อยู่ดี แถมในมุมมองของมันเรื่องที่ผมพูดมามันก็ออกจะเหมือนเอาสีข้างเข้าถู เหตุการณ์แบบนี้มันแปลกดีแท้ ในที่สุดแล้วก็ช่างมันดีกว่า มันลืมๆไปแล้วก็อย่าไปรื้อฟื้นความทรงจำ

edit @ 29 Jun 2008 15:39:30 by MD (ผู้ปกครองของธี)