นักเรียนรั่ว@สิงคโปร์

DotA patch 1.55 downloaded-----download completed please click OK to continue...

ธีนั่งอยู่หน้าหน้าจอคอมพิวเตอร์ สมองคิดเรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ หลังจากจบทริปกระบี่นี่มันน่าเบื่อจริงๆให้ตายเถอะ แถมผอ.ก็ยังให้การบ้านแปลกๆมาอีก ให้เขียน สิ่งที่นักเรียนได้พัฒนาขึ้นอย่างแรกตั้งแต่อยู่โรงเรียนมา โอยจะเป็นลม... แล้วตูจะรู้ม้ายยยยยยยย

พัฒนาการของเรารึ? ไม่ใช่โปเกมอนนะเฟ้ยจะมาวิวัฒนาการเนี่ย (เรารู้ว่ามุขนี้แป้กแต่ช่วยทนๆกันหน่อยนะ)

---2 วันผ่านไป---

"คิดไม่ออก..." ธีนั่งจุ้มปุ้กอยู่กับที่มากว่า1ชั่วโมงแล้ว ในหัวเขาคิดได้แค่นั้นจริงๆ เขาไม่รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปเท่าไหร่ในเดือนสองเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่เข้ารรลบ. มันอาจจะสั้นไปมั้ง หรือว่าไม่?

"พัฒนาการ...พัฒนาการ....พัฒนาการ..... งึมงำๆๆ" ธีพึมพำกับตัวเองอยู่นานในเรื่องนี้จนแทบจะฟังคำพูดไม่เป็นภาษาไทยอยู่แล้ว จะให้เขียนอะไรดีล่ะเนี่ย อืม.....

ขี้อ่อกแว้ว เอ๊ย คิดออกแล้ว! ธีมีไอเดียผุดขึ้นมาประดุจมีหลอดไฟปิ้งจนระเบิดเหนือหัวปล่อยประกายไฟออกมาเหมือนพลุเหนือหัว...เฮ้ย! หลอดไฟปิ๊งก็พอแล้ว จะมาระเบิดได้ไง หรือว่า....

"พ่อ! พ่อ! หลอดไฟระเบิด ปล่อยประกายไฟออกมาด้วย ไฟไหม้ห้องผมแล้ว!!!"

-1ชั่วโมงต่อมา-

"ไฟฟ้าลัดวงจรครับ" ช่างไฟฟ้าบอกกับธีและคนในบ้าน "แต่นับว่าแปลกมากครับที่ไม่มีอะไรไหม้เลย แค่ฝ้าเพดานห้องของน้องเขามีรอยดำๆเท่านั้นเอง"

'-ม่ง อ้างเหตุผลทำนองนี้ทั้งปีเลยวุ้ย เอะอะอะไรไหม้ก็ไฟลัดวงจร ร้านขายแก๊สระเบิดคงบอกไฟลัดวงจรเหมือนกัน' ธีคิดแบบออกรำคาญ เท่านี้ห้องเขาก็มีการประดับและกลิ่นไม่เหมือนใครแล้วเพราะมีทั้งกลิ่นไหม้และรอยไหม้สมจริงบนเพดานห้อง คำตอบเชิงเทคนิคที่คาดหวังไว้ก็กลายเป็น'ไฟฟ้าลัดวงจร'ซะงั้น ยังดีที่เขาคิดการบ้านออกแล้ว

--------

สิ่งที่นักเรียนได้พัฒนาขึ้นอย่างแรกตั้งแต่อยู่โรงเรียนมา

นาย ธีระ สุขสมบูรณ์   เลขที่ 16   ห้อง ม.4/1

สิ่งที่เราพัฒนาขึ้นนะเหรอ? ก็ความสามารถในการเขียนยังไงล่ะ!

ในช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมาเรามีเรื่องกลุ้มใจมากมายมหาศาล ความทุกข์ทรมานในช่วงนั้นยากจะบรรยายดุจเราโดนโยนเข้าไปในกรงอูฐขี้เรื้อนทีอดข้าวมา1สัปดาห์

แต่แล้วเรา(หรืออาจจะเป็นคนอื่นบอกเรา)ก็ได้ไอเดียสุดวิเศษ(?) ประจวบเหมาะกับที่ย่าเราให้ไดอารี่มาเล่มนึงพอดี เราได้บรรทึกเสียงบ่นและความรำคาญของเราลงในไดอารี่เล่มนั้น(หากหนังสือนั้นมีอายุเกิน100ปีแล้วกลายเป็นปีศาจ คาดว่ามันจะเป็นปีศาจเสียงบ่น) เราได้ฝึกการเขียนอย่างจริงจังในหนังสือเล่มนั้น 

นอกจากนี้หากเราเป็นเหยื่อฆาตกรโรคจิต หนังสือนี้อาจจะเป็นเบาะแสสำคัญในการหาตัวคนร้ายก็ได้(อ่านคินดะอิจิกับโคนันมากไปแล้วพี่) เราเรียกหนังสือนั้นว่า ไดอารี่เด็กธี!

นอกจากไดอารี่แล้ว เรายังได้เขียนบันทึกทริปเที่ยวกระบี่กับทริปดอยเตะเมฆด้วย โดยบันทึกที่ที่เราไปเที่ยวกับเพื่อนๆในช่วงเดือนสองเดือนที่ผ่านมา สิ่งเหล่านี้ได้ช่วยลับฝีมือการเขียนของเราให้คมกริบเป็นอีโต้ตรามดกินแมว โอ้ช็อคเกอร์มันมาเคชิมาก!

เครดิตการวิวัฒนาการของเราคงต้องยกให้บรรดาเพื่อนร่วมห้องในม.4/1ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เราเขียนงานออกมา ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนๆที่ค่ายดอบเตะเมฆ เพื่อนๆที่ไปทริปกระบี่ด้วย เพื่อนๆที่เราเจอในชีวิตประจำวันแม้จะไม่สนิทด้วยก็เช่นกัน

--------

ว่าแต่จะให้การบ้านนี้ชื่ออะไรดีเอ่ย? แค่พัฒนาการนักเรียนนี่ชื่อไม่เห็นน่าอ่านเลย

ชื่อThe นักเรียน Revolutionดีมั้ย?

ไม่เอาดีกว่า

Student's Evolutionล่ะ?

ม่ายอาว ~หาว~

ธี patch 1.1เป็นไง? ให้อารมณ์เกมด้วย

เอออันนี้เข้าท่า -ว่าแล้วธีก็จัดแจงเขียนมันลงบนหัวการบ้าน-

คำถามสุดท้าย ใครกันที่กำลังถามคุณอยู่?

..... (เงียบไป7.42วินาที) พ่อมาทำบ้าอะไรในห้องผมฟะครับ!

กล่าวแค่นั้นนายธีก็โยนผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้าออกไปจากห้อง

จบเหอะ