entryที่1
วันนี้วันหยุดอีกแล้วเพราะมันเป็นวันวิสาขบูชา แต่เราเศร้ามาก ไม่ใช่โดนน้ำตาเทียนลวกตอนเวียนเทียนหรอกนะ เราเศร้ามากเพราะเขาคนนั้นตายจากไปแล้ว จากไปอย่างไม่มีวันกลับ เราคงไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันอีกแล้ว วันคืนที่ใช้เวลาด้วยกันเหมือนช่วงเวลาอันห่างไกล รูปที่เราถ่ายกับเขาตอกย้ำใจเราเรื่อยมาว่าเขาไปแล้ว...
ความเศร้่ามันช่างเจ็บปวดรวดร้าว แต่คนรอบข้างเรากลับแตกต่างจากเรา แมู่่เหมือนจะยังไม่รู้ ย่ากับปู่ยังอยู่ระหว่างไปเที่ยวฉลองครบรอบแต่งงานปีที่41ที่อิตาลี(ทิ้งลูกทิ้งหลานไว้เมืองไทย) เพลงนาฬิกาตาย(ของBodyslam)ที่เปิดฟังอยู่เหมือนจะคอยเตือนเราเรื่องเขา ทำไมเราไม่เปลี่ยนเพลงล่ะ? เราไม่รู้และเราไม่สน เราไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เราได้แต่นั่งซึมต่อไป
งานศพของเขาเป็นไปอย่างเรียบง่าย ไม่มีพระหรือบาทหลวง ไม่มีพิธีอะไร เขาแค่ถูกนำใส่โลแล้วฝัง ง่ายดีเนอะ?
ไม่มีอารมณ์บ่นต่อล่ะ ไปดีกว่า
---จบ---
ธีปิดสมุด ทำหน้าเหม่อลอย จนกระทั่งมีเสียงนึงดังขึ้น
?-เป็นไรของลูกวะธี และเขียนอะไรของลูกเนี่ย ตอนทวดแกเสียพ่อยังไม่เห็นลูกพรรนาร่ำหาเป็นหนังเกาหลีงี้เลย ถามจริง มันซีเรียสขนาดนั้นเลยเหรอ?
ธี-พ่อมาแอบอ่านไดอารี่ผมตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย แล้วทำไมจะไม่ซีเรียส นี่พ่อไม่เศร้าเลยเหรอ
MD-เออ พ่อไม่เศร้า ถามจริงเหอะเรื่องแค่นี้แกยังอีโมขนาดนี้ แฟนแกทิ้งแกไม่พุ่งหลาวลงตึกเรอะ แล้วที่บอกงานศพเป็นไปอย่างเรียบง่ายนี่คงไม่ใช่แกเอาไปฝังหรอกนะ!?
ธี-พ่อใจดำจริงๆอะ แล้วไม่ให้เอาไปฝังจะให้ทำยังล่ะพ่อ ใจคอพ่อจะทิ้งไว้งั้นเรอะ
MD-เอานาฬิกาข้อมือตายไปฝังเนี่ยนะ!? โถ่ถัง ความคิดอ่านลูกยังเป็นเด็ก7ขวบรึยังไงเฮอะ มานี่เลย ไปขุดนาฬิกาขึ้นมาเดี๋ยวนี้ G-shockนี่แพงนะเฟ้ยเฮ้ย เรือนนั้นตั้ง5000บาท แล้วตามพ่อมา เดี๋ยวพอพาขับรถไปเปลี่ยนถ่านนาฬิกาที่ร้านแถวห้าง
ธี- นาฬิกาเรือนนั้นเปลี่ยนถ่านได้ด้วยเหรอ (ถามไปส่งสายตาอินโนเซนต์ไป)
MD-เออสิวะ เร็วๆให้ว่องให้ไว เดี๋ยวไม่ขับไปส่งซะนี่
.
.
.
1ชั่วโมงให้หลัง
ธีกลับบ้านมาแล้ว เขาแก้เอนทรี่เป็น
entryที่1
วันนี้วันหยุดอีกแล้วเพราะมันเป็นวันวิสาขบูชา แต่เราเศร้ามาก
ไม่ใช่โดนน้ำตาเทียนลวกตอนเวียนเทียนหรอกนะ
เราเศร้ามากเพราะเขาคนนั้นตายจากไปแล้ว จากไปอย่างไม่มีวันกลับ
เราคงไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกันอีกแล้ว
วันคืนที่ใช้เวลาด้วยกันเหมือนช่วงเวลาอันห่างไกล
รูปที่เราถ่ายกับเขาตอกย้ำใจเราเรื่อยมาว่าเขาไปแล้ว...
ความเศร้่ามันช่างเจ็บปวดรวดร้าว แต่คนรอบข้างเรากลับแตกต่างจากเรา
แมู่่เหมือนจะยังไม่รู้
ย่ากับปู่ยังอยู่ระหว่างไปเที่ยวฉลองครบรอบแต่งงานปีที่41ที่อิตาลี(ทิ้งลูกทิ้งหลานไว้เมืองไทย)
เพลงนาฬิกาตาย(ของBodyslam)ที่เปิดฟังอยู่เหมือนจะคอยเตือนเราเรื่องเขา
ทำไมเราไม่เปลี่ยนเพลงล่ะ? เราไม่รู้และเราไม่สน
เราไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เราได้แต่นั่งซึมต่อไป
งานศพของเขาเป็นไปอย่างเรียบง่าย ไม่มีพระหรือบาทหลวง ไม่มีพิธีอะไร เขาแค่ถูกนำใส่โลแล้วฝัง ง่ายดีเนอะ?
ไม่มีอารมณ์บ่นต่อล่ะ ไปดีกว่า
---จบ---
เราพึ่งรู้นะเนี่ยว่าเปลี่ยนถ่านนาฬิกาข้อมือตายได้ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น ใครอ่านสิ่งนี้แล้วเอาไปเผยแพร่ ขอให้คนคนนั้นท้องเสียอย่างรุนแรงนาน3อาทิตย์โลด เพี้ยง!
---จบ---
2-3วันต่อมา พ่อของธี(MD)เกิดอาการท้องเสียอย่างรุนแรงโดยไม่ทราบสาเหตุจนแทบไม่เป็นอันทำมาหากิน และต้องเข้าโรงพยาบาลไปให้น้ำเกลือ...เอวัง
เสริมๆ
<<< นาฬิกาเจ้าปัญหาเรือนดังกล่าว
edit @ 19 May 2008 13:40:21 by MD (ผู้ปกครองของธี)
edit @ 19 May 2008 13:42:30 by MD (ผู้ปกครองของธี)
edit @ 20 May 2008 15:57:40 by MD (ผู้ปกครองของธี)
edit @ 23 May 2008 14:44:54 by MD (ผู้ปกครองของธี)
