วันที่ 2 เดือนพฤษภาคม เวลา 18:57 น. ณ สถานีหัวลำโพง

โอ้พระเจ้าช่วยก๋วยเตี๋ยวหลอด!(ทำใจได้เลยครับไอ้หมอนี่อุทานไม่เหมือนชาวบ้านตลอดเวลาแน่นอน) เรา..เรา...เรา....เราจะมาชุนนุม มาร่วมใจรัก สมัครสมาน ร่วมคิดจิตชื่น..เฮ้ยไม่ใช่ เรามาเช้าาาาาา!!! ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างเราจะมาเช้ากะเขาได้!! วะฮู้ววว!! ธีเด็กหนุ่มผู้ที่แทบจะไม่เคยมาถึงที่หมายเร็วกว่าชาวบ้านเลยตลอดช่วงชีวิต16ขวบ บัดนี้ได้ลิ้มรสของความเช้าเป็นครั้งแรกของปีหน้าสถานีลำโพงนี่เอง และด้วยสาเหตุที่ว่ามันเมาโค้กหรืืออะไรมาก็ไม่ทราบ หนุ่มผิวน้ำตาลคนนี้ก็เริ่มยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เต้นเร้งเต้นกา มูนวอล์คไปๆมาๆ แสดงความสะใจที่ในที่สุดมันก็มาเร็วกว่าคนอื่นตั้ง3นาทีได้ จนกระทั่งฟ้า,อินทรี,สาน,ระและเพื่อนๆคนอื่นๆเริ่มมากันธีเลยลดดีกรีความบ้าของตัวเองลงมาหน่อย แม้กระนั้นการออกลายเมื่อครู่ของชายคนนี้ก็เรียกร้องสายตาจากคนไกลตัวรอบๆอยู่ดี....

ฟ้า: นี่ธีทำไมคนแถวๆนี้เขามองมาที่เราแล้วซุบซิบกันใหญ่เลยอะ

ธี: ไม่รู้สิเพราะเรากลุ่มใหญ่มั้ง

ตัวการสาเหตุตอบไปอย่างทองไม่รู้ร้อน ก็เขาไม่ได้ไปค้างแรมกับเพื่อนๆนานแล้วนี่นา ใครที่ไหนมันจะไม่คึก ครั้งล่าสุดก็ค่ายลูกเสือตอนม.1มั้ง ธีคิดไปยิ้มไป

ทุกคนมากันครบตอนประมาณทุ่ม45แล้วรถไฟก็ออกเดินทางตอน2ทุ่มตรง

บั้ดดี้ของธีในทริปนี้คือสานกับภูมิ และด้วยสาเหตุบางประการที่ภูมิใส่แว่นมาด้วยในทริปนี้ คนอื่นๆเลยยินยอมพร้อมใจเรียกกลุ่มนี้ว่า"กลุ่มหนุ่มแว่น"ไปโดยปริยาย

ทริปนี้แม้จะนานแต่ก็ไม่น่าเบื่อเลยเพราะพวกอินทรีตั้งวงร้องรำทำเพลงเป็นคอนเสิร์ตLinkin Parkไปแล้ว (ถึงจะไม่ได้เล่นเพลงเฮวี่เมทัลก็เหอะ อินทรีน่าจะเล่นเพลงร็อคด้วยนะ เราอยากฟังอะ ไหนๆก็มีกีตาร์แล้ว) และด้วยพลังเสียงที่ดังขึ้นๆเรื่อยๆสุดท้ายคุณลุงคนตรวจตั๋วก็มาขอให้เราเงียบกันเพราะมันรบกวนผู้โดยสารคนอื่น

ภูมิซึ่งบัดนี้ไม่สามารถเอาน้ำมาทำให้หัวเปียกได้เรื่อยๆเหมือนเมื่อก่อนแล้ว (ถ้าราดน้ำใส่ตัวเองเดี๋ยวคนข้างๆกับเบาะเปียก) เขาเลยเอาขนหนูชุบน้ำมาโปะหัวตัวเอง ท่าทางมันเย็นดีเราเลยลองทำมั่ง ของเขาดีจริงๆ ใช้แล้วเย้นนน เย็น หลังจากเราลอกไอเดียภูมิมาได้สักพักใหญ่ๆผ้าของภูมิก็ได้แห้งลงไปแล้ว เจ้าตัวก็เลยออกไปชุบผ้าที่ห้องน้ำ โดยที่เราฝากผ้าเราไปชุบน้ำด้วย

เมื่อภูมิกลับมาเราก็บอกขอบคุณแล้วเอาผ้ามากองแหมะไว้บนหัวด้วยความสบาย แต่ทันใดนั้นเราก็รู้สึกได้ว่ามีแขกไม่ได้รับเชิญบนหัวของเรา ธีสังหรใจไม่ดีเลยลองหยิบผ้าออกมาดูแล้วมันก็จริงซะด้วยด้วย

แมลงสาบ!! เกาะมาตอนไหนวะเนี่ย!! #@$%!านนิแแิknnbccb^^*&**(+ คำสบถด่ายันต้นตระกูลและอวัยวะสารพัสชนิดพรั่งพรูออกมาเป็นภาษาจีนที่คนอื่นฟังไม่รู้เรื่อง (ลีลี่อาจจะรู้)

แม้ธีจะไม่ได้เกลียดกลัวแมลงสาบมากมายอะไรแต่ให้มันมาเกาะหัวนี่ก็อดสบถไม่ได้เหมือนกัน ยังดีที่สานที่นั่งข้างเห็นเข้าเลยมาช่วยโบกไล่มันไป (ขอบใจมากจริงๆนะ ทั้งๆที่นายกลัวแมลงแท้ๆ) แต่ด้วยเคราะห์กรรมใดไม่อาจทราบ เทพหายนะสีน้ำตาลตัวนั้นได้บินหนีตรงไปยัง....กลุ่มพวกผู้หญิงที่จับกลุ่มคุยกันอยู่ เท่านี้ก็วงแตกกันไปเลยครับ พวกผู้หญิง(และผู้ชายบางคน)กรี้ดลั่นสนั่นตู้ยังกับมีโจรใต้บุกขึ้นรถไฟมายังไงยังงั้น (แม้เราจะไปภาคเหนือไม่ใช่ภาคใต้ก็ตาม) ที่นี้คุณคนตรวจตั๋วก็เลยต้องเดินมาทีตู้พวกเราอีกรอบจนได้ แต่อาจจะเป็นเพราะวันนี้มีการแจกความซวยส่งท้ายสงกรานต์(มีด้วยเรอะ)แบบรับซักนิดแถมเยอะๆ ไอ้สาบเจ้ากรรมนั้นดันบินเข้าไปเกาะหน้าลุงตรวจตั๋วคนนั้นเข้า รอบนี้วงแตกยกกำลัง3เลยครับเพราะลุงแกสาวแตกกระทันหันกรี๊ดดังกว่าพวกผู้หญิงรวมกันอีก เพราะเสียงดังดังกล่าวรถไฟทั้งขบวนก็เลยโกลาหลกันไปทั่ว...เพราะไอ้สาบตัวเดียว

หลังจากทุกอย่างกลับสู่ความสงบ(และธีเลี่ยงคำถามจากคนอื่นที่ว่า"ไอ้ที่นายท่องมาตะกี้มันคืออะไร"สำเร็จ) ทุกคนก็แยกย้ายกันไปนอนกันในที่สุด แต่ชะรอยนายธีของเราก็ฟันเห็นแมลงสาบอีกจนได้...เอวัง

วันที่ 3 เดือนพฤษภาคม เวลา ? น.(ไม่ได้ดูนาฬิกาู) ณ สถานีรถไฟที่เชียงใหม่

มาถึงกันในที่สุด มื้อเช้าคือข้าวต้มขึ้นชื่อของแถวนี้ ธีนึกภาพข้าวต้มปลาหอมกรุ่นแล้วน้ำลายไหล

เวลา 8 โมงอะไรซักอย่าง (อาศัยเวลาการร้องโครกครากของท้องกะเอา) ณ ชายสามข้าวต้มเกี้ยว

โอ้พระเจ้าบอสข้าวต้มหก! ธีอุทาน ไม่ใช่เพราะข้าวต้มมันอร่อยแต่ข้าวต้มมันหกจริงๆ! ธีจึงต้องลำบากจ่ายเงินแล้วสั่งไปอีกรอบท่ามกลางเสียงหัวเราะอันอบอุ่นของเพื่อนๆ ซวยดีแท้เนอะนายธี แต่พอกินแล้วมันก็อร่อยมากจริงๆแหละ แต่ไม่กล้าสั่งอีกรอบเพราะกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย

เมื่อสังเกตุดูดีๆแล้วเราเองก็พึ่งนึกได้ว่าภูมิไม่เอาน้ำราดหัวแล้ว เจ้าตัวบอกอากาศเย็นๆตามธรรมชาติสดชื่นดี

10 โมงมั้ง สัญชาตญาณเรามันบอกยังงั้น (ทริปนี้ท่านจะได้บอกเวลาเป็นชิ้นเป็นอันมั้ยเนี่ย -_-" อุตส่าห์ซื้อนาฬิกาเรือนนึงตั้ง5พันให้ดันไม่ใส่มาอีก) ณ ตีนเขาดอยเตะเมฆ

ทุกคนนั่งรถ2แถวขึ้นเขากัน อากาศมันเย็นสบายๆจริงให้ตายสิ ระหว่างทริปขึ้นเขานั้นเราได้ถามสานด้วยว่าทำไมยิ่งสูงยิ่งหนาวทั้งๆที่แบบนี้อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากกว่า คำตอบที่สานตอบมานั้นน่าสนใจมากๆแต่คงไม่สามารถเอามาลงบล็อกนี้ได้ ไม่ใช่เพราะคำตอบมันติดเรทแต่เพราะเราลืมคำตอบไปหมดแล้ว -_-"

เมื่อมาถึงที่พักไทยก็แนะนำให้พวกเรารู้จักพี่คนดูแลชื่อพี่ชัยให้พวกเรารู้จัก หลังจากต่างฝ่ายต่างยกมือไหว้สวัสดีกันตามวัฒนธรรมไทยกันไปแล้ว พี่เขาก็พาพวกเรามาจุดตั้งแคมป์กัน สานกับเราแถบไม่ต้องขยับเลยเพราะภูมิโชว์เสต็ปเทพคนๆเดียวตั้งเต็นท์เสร็จภายใน5นาที (บางกลุ่ม4ช่วยกัน10นาทียังไม่เสร็จเลย) หลักจากต่างคนต่างแยกกันไปช่วยคนอื่นตั้งเต็นท์ การเตรียมพื้นที่พักแรมก็เสร็จภายในครึ่งชั่วโมงเท่านั้น พอเราถามภูมิว่าทำไมตั้งเตนท์เก่งจังเจ้าตัวมีปล่อยมุขกลับมาด้วย

ภูมิ: เราเคยไปอยู่เกาะร้างมาน่ะ

เอาสิครับ พี่แกตอบมาหน้าตาเฉยไม่มีสตอร์วเบอรี่เลย แบบนี้ก็ได้ฮายกห้องอ่ะดิ มุขเจ๋งมากนายภูมิ!! (^-^)b

เวลา12น.มั้ง ก็ดวงอาทิตย์มันตั้งตรงเด่อยู่เหนือหัวเราเลยนิ ณ จุดพักแรม

กินข้าวเที่ยงกันครับ ข้าวกะเพราะไก่ไข่ดาวมันอร่อยบนภูเขาหนาวๆ อากาศดีๆ ท่ามกลางวิวสวยๆจริงให้ตายสิ อันนี้สานกับภูมิคิดเหมือนเราเลย แต่ความจริงแล้วกินแถวข้างถนนในวันที่อากาศร้อนตับแตก ท่ามกลางก๊าสคาร์บอนมอนน็อกไซด์จากรถติดที่ทำให้สมองพิการ นั่งดูวินมอเตอร์ไซค์ว่างงานด่ากัน กะเพราะไก่ไข่ดาวก็อร่อยเหมือนกัน(แต่บนภูเขามันเย็นกว่า) อันนี้สานกับภูมิก็เห็นด้วยอีกแล้ว

เวลา 13:32:58 น. (ถามสานเอา) ณ จุดพักแรมที่เดิม

กิจกรรมล่ากล่องปริศนาจะเริ่มแล้วตื่นเต้นดีแท้ และด้วยความคึก เราจึงหันไปตะโกนบอกคนอื่นๆว่า "Tonight we dine, in Hell!!!!" (จากเรื่อง300) เพื่อเป็นการปลุกใจก่อนเริ่มกิจกรรม ทุกคนก็ส่งเสียงตอบรับกลับมาด้วยการ..

....เงียบ.... ไอ้ธีเป็นอะไรของมันวะ..ซุบซิบๆ..เมากะเพราะมั้ง..ซุบซิบๆ..พามันกลับก่อนดีมั้ย...ซุบซิบๆ

โอปลื้มมากครับ หน้าแตกต่อหน้าคนครึ่งห้องครั้งแรกก็คราวนี้แหละ น้ำตาลูกผู้ชายแห่งความปลาบปลื้ม(หรือความอนาถตัวเองก็ไม่ทราบ)จึงหลั่งไหลออกมานองหน้าเจ้าธี (ใครใช้ให้นายใช้ประโยคจากหนังสงครามวะ Let's do it! ยังแป้กน้อยกว่าเลย)

ติดตามความแป้กของนายธีได้ต่อวันหลังนะครับ เดี๋ยวจะได้ดูกันว่าก๊วน3หนุ่มแว่นจะได้ปล่อยไก่กี่ฝูงในภารกิจสุดระทึกใจ"ตามล่ากล่องปริศนา" วันนี้ทุกโรง..เอ้ยไม่ใช่ (แป้กจนประโยคสุดท้ายเลยนะเนี่ย -*-)

ปล อ่านแล้วก็เมนท์ๆด้วยละกันครับ แป้กหรือฮาแค่ไหนบอกมาก็ดีนะ :P

edit @ 8 May 2008 23:19:24 by MD (ผู้ปกครองของธี)

edit @ 9 May 2008 10:02:19 by MD (ผู้ปกครองของธี)

edit @ 19 May 2008 11:41:09 by MD (ผู้ปกครองของธี)