++++The Tale of พนักงานบริษัท++++ (part 1:คนเล่นของ) | บลอคเลื่อนลอยของคนว่างจัด@สิงคโปร์

2007/Jul/16

++++The Tale of พนักงานบริษัท++++ (part 1:คนเล่นของ)

หลังจากกลับมาจากพักมื้อกลางวัน ภูมิทอดสายตามายังฉากกั้นและโต๊ะสี่เหลี่ยมของเขาในที่ทำงานอย่างเหนื่อยหน่าย กระป๋องโค้กที่ซื้อมาร้อนระอุเพราะแดดร้อนข้างนอก คงมีแต่เครื่องปรับอากาศในที่ทำงานเท่านั้นแหละที่ทำให้เขาไม่เป็นบ้าไปซะก่อน ภูมินั่งลง เปิดคอมคู่ชีพแล้วเริ่มทำงานน่าเบื่อเพื่อเงินเดือนงกๆ

แต่โต๊ะทำงานของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว เพราะเขาได้สั้งซื้อของ3-4อย่างทางเน็ตเมื่อสัปดาห์ก่อน

ตู้เย็นMini USB

เนื่องจากอากาศร้อนของกรุงเทพ การที่โค้กเย็นๆจากเซเว่นกลายเป็นโค้กต้มจึงไม่ใช่เรื่องแปลก ภูมิเบื่อปรากฏการณ์ธรรมชาติอันไม่พึงประสงค์นี้เต็มทนจึงได้สั่งตู้เย็นMini USBมา หลังเขาต่อเจ้านี่เข้ากับพอร์ตคอมพิวเตอร์ ชายหนุ่มก็ได้แช่กระป๋องเครื่องดื่มไว้ในนี้

5นาทีต่อมา ภูมิพบว่าโค้กที่เคยร้อนปนอุ่นเพราะอากาศร้อนกำลังเย็นพอดิบพอดีเพราะตู้เย็นนี้ เขาดื่มมันอย่างชื่นอกชื่นใจ แต่ด้วยเหตุผลบางประการ กระป๋องโค้กเจ้ากรรมดันหลุดมือแล้วหก ไม่ใช่ที่ไหนแต่บนคอมของเขานั่นเอง!!! ระหว่างที่ชายหนุ่มพยายามจะเช็ดโค้กออกอยู่นั้นเขาก็ได้รู้สึกถึงจิตสังหารจากด้านหลังของเขา ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหัวหน้าแผนกที่บังเอิญผ่านมานั่นเอง

"ซวยแล้วตู"ภูมิคิด
"คุณภูมิครับ ช่วยตามผมมาหน่อยได้มั้ย"หัวหน้าแผนกกล่าวด้วยน้ำเสียงน่ากลัวปนเย็นยะเยือกดุจดั่งพญามัจจุราช เขาต้องตามไปแบบฝืนไม่ได้...

ครึ่งชั่วโมงให้หลัง.....
หลังจากถูกตักเตือน(ด่า)จนหูชาแล้ว ภูมิก็ได้ลากสังขารกลับมายังโต๊ะทำงาน เขาซึ่งหมดอารมณ์ทำงานเป็นที่เรียบร้อยแล้วหยิบของสิ่งหนึ่งออกมา นั่นก็คือ...

USB Finger Dance Mat

'นั่งทำงานในออฟฟิศเบื่อจะตายหองแว้วใช่มั้ย งั้นใช้นี่ซิ USB Finger Dance Mat เพียงโยกนิ้วส่ายข้อมือตามไฟกระพิบ คุณก็จะหายเบื่อแล้ว ที่สำคัญมันเล็กจนเจ้านายไม่ทันสังเกตุ แถมสกินสาวนักเต้นหัวฟูด้วย' ภูมิอ่านคำแนะนำสินค้า เขาต่อเครื่องเข้ากับUSBแล้วลองเล่นมันดู

"สนุกใช้ได้"เขาคิด ไม่ลืมที่จะหันหลังเป็นระยะๆคอยระวังเจ้านายเห็น

แม้มันจะสนุกแค่ไหนก็ยังเป็นธรรมชาติของคนเราที่จะเบื่อ 1ชั่วโมงให้หลัง คนเบื่อง่ายอย่างภูมิก็ได้หยุดเล่นเครื่องนี้

"จะทำงานต่อดีไหมเนี่ย"เขาคิด(แกมาที่นี่ก็เพื่อทำงานไม่ใช่รึ )

เขาตัดสินใจทำงานต่อ แต่ก็มาหยุดใน2ชั่วโมงให้หลัง
"ทำไมมันน่าเบื่องี้วะ"เขาบ่นกับตัวเอง ดูเหมือนงานวันนี้จะกระตุกต่อมเบื่อของเขาได้เร็วเป็นพิเศษ ปกติทำงานมา4ชั่วโมงติดเขาก็ไม่บ่นเบื่อออกมาแบบนี้ อย่างมากก็แค่หยุดพักซัก10นาทีแล้วทำงานต่อ ดูท่าเขาคงต้องเข้าเน็ตไปดูเว็บบอร์ดขาประจำแก้เบื่อเสียหน่อย
"โอ้ 7ดาวอัพแล้วหรือเนี่ย อ๋ะมีคนส่งประกวดนิยายเพิ่มขึ้นด้วย"เขาพึมพำกับตัวเอง

ด้วยสัญชาตญาณที่8ของมนุษย์พนักงานบริษัท เขาก็ได้รู้สึกถึงสิ่งใดสิ่งนึง เขาหันกลับไปดูแล้วเห็นหัวล้านๆอยู่ลิบ เคลื่อนที่มาทางเขาด้วยความเร็วค่อนข้างสูง
"ซวยแล้วไง วันนี้ผู้จัดการตรวจงานเองเลยรึ แกว่างมากนักรึไง ถึงมาเดินจับผิดลูกน้องเนี่ย"เขาบ่นกับตัวเองในใจ(บ่นตรงๆก็โดนตัดเงินดิ ) ผู้จัดการกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ!!

ไม่เป็นไรเพราะเขามีไม้ตายลับ

USB Stealth Switch

คำอธิบายสินค้าเขียนไว้ว่า'หลังต่อมันเข้ากับพอร์ตคอมพิวเตอร์ แล้ววางไว้ใต้โต๊ะ เพียงคุณเหยีบสวิตช์เครื่องของคุณก็จะเปลี่ยนหน้าจอกลับมายังงานที่คุณทำอยู่ทันที เหมาะสำหรับคนชอบอู้'
ภูมิลองเหยีบสวิตช์ดู เป็นอย่างที่เขาหวัง หน้าจอกลับมายังงานที่ทำค้างไว้อยู่ทันที!!

"โอ้ว้าว ประทับใจภูมิมั่กๆ "เขาคิดในใจอย่างลิงโลด เมื่อผู้จัดการผ่านมาทางเขา เขาจึงไม่โดนอะไร
เมื่อถึงเวลาเลิกงาน เขาก็กลับบ้านอย่างปกติสุข โดยไม่ลืมที่จะเอาUSB Stealth Switchกลับบ้านไปด้วย(กันคนเจอ)

วันต่อมา....
เขามาทำงานที่ออฟฟิศตามปกติ โดยวันนี้เขาได้เอาสิ่งของอย่างนึงติดมาด้วย นั่นคือ...

USB Missile Launcher

คำอธิบาย:'เกลียดโต๊ะข้างๆไหม ถ้าใช่นี่คือคำตอบของคุณ ใช้เจ้านี่ดีดจรวดโฟมใส่หัวมันโลด เพียงต่อฐานยิงเข้ากับUSB แล้วกำหนดวิถีด้วยโปรแกรมควบคุมพร้อมเรดาห์'

โปรแกรคุมจรวด

เท่านี้เขาก็สามารถคิดบัญชีกับเจ้ากวินที่อยู่โต๊ะข้างๆได้แล้ว ช่างฟ้องดีนัก หึ หึ

เขาต่อฐานยิงเข้ากับUSB กำหนดวิถีแล้วยิง!!

"อ้ากกก ใครยิงจรวดใส่ตากูฟะ!!!" เสียงผู้จัดการดังมาจากโต๊ะข้างๆ
ใครจะไปรู้ว่าผู้จัดการกำลังคุยกับเจ้ากวินอยู่ แล้วไหงจรวดมันต้องไปเข้าตาด้วยฟะ!!!

"สงสัยคงต้องไปนอนมุ้งสายบัวอีกพักใหญ่เลยตู" เขาคิด

--------------จบดีกว่า ---------------