มาอัพกันตามกระแสลดโลกร้อนซักหน่อย ไม่รู้จะเกริ่นอะไรดี เข้าเรื่องเลยละกัน
อันคนเราต้องเรียกคนอื่นด้วยฐานะอะไรซักอย่างเสมอครับ จะเป็นลุง ป้า น้า อา ยาย ย่า ตา ปู่ พี่ น้อง อะไรก็ว่าไป แต่ลองคิดดูซักนิดนะว่าถ้าเกิดเหตุการณ์เช่นนี้จะเป็นยังไง
@บ้านคุณแฟนหวานใจสวีทฮาร์ท
พ่อแฟน: (ยืนจังก้าด้วยกระบวนท่างูพิทักษ์ไข่ มือเตรียมปล่อยโซ่ล่ามหมาบางแก้วตัวเท่าลูกควายทุกเมื่อ)
แฟน: นี่พ่อเค้าเอง (ยิ้ม อันว่าลูกเสือมักไม่รู้ความดุร้ายของพ่อเสือ)
ไอ้เรา: (ไหว้ด้วยกระบวนท่าที่งดงามที่สุดเท่าที่จะงดงามได้ หนูไม่อยากโดนหมาแทะหัว) สวัสดีครับคุณ....
PAUSE
ลองคิดดูนะครับว่าเราควรจะเรียกเขาว่ายังไงดี
1. คุณพ่อ
2. คุณลุง
3. คุณอา
เอาล่ะสิ ชิบหายชีวิตตูแล้ว เพราะ
1.เรียกพ่อเดี๋ยวเขาก็คิดว่าหวังสูงแต่แรกพบแล้วสะดุ้งปล่อยหมาขึ้นมา
2. เรียกลุงเดี๋ยวเขาก็คิดว่าหาว่าหน้าหล่อๆไม่แพ้ตี๋ใหญ่นั้นแก่ย่นมีริ้วรอยแล้วสะดุ้งปล่อยหมาเหมือนกับเมื่อกี้
3. จะเรียกอาก็กลัวไปทัวร์นรกข้อหามุสาวาจา หน้าตาเยี่ยงโครมันยอง(แม้ลูกสาวจะงามหยาดฟ้า)เช่นนี้ตะแคงดู547องศาแม่งก็ไม่มีทางเอ๊าะกว่าพ่อตูได้
ใครกลัวปัญหาเช่นนี้(เห็นจะมีแต่เอ็งกลัวอยู่คนเดียวแหละไอ้MD)ก็ไม่ต้องกลัวอีกต่อไปเมื่อคุณใช้...
(เสียงกลองรัว)
ซิงลิช!!!
(เสียงหน้าม้าพูดอูอาเหมือนเห็นแพนด้าคลอดแฝดสาม)
เนื่องด้วยธรรมเนียมง่ายๆครับ ชาวสิงมักจะเรียกคนไม่ใกล้ชิดด้วยคำต่อไปนี้
พ่อ/แม่เพื่อน , ป้าร้านขายน้ำ , ลุงขับรถเมล์ ฯลฯ: อานตี้(Aunty) กับอังเคิ่ล(Uncle) เท่านี้ก็ไม่ต้องกลัวจะมีความหมายลึกซึ้งแยบยลเหมือนภาษาไทยของเราเรียบร้อยแล้ว!
แถมโบนัสพิเศษ เรียกอานตี้อังเคิ่ลไม่ต้องกลัวเรื่องอายุด้วย ทั้ง2อันไม่จำกัดอายุเด้อ เท่านี้ก็ไม่ต้องกลัวบางแก้วแทะหัวหรือนรกกินกบาลแล้ว!
scenario ตัวอย่าง
@บ้านแฟนชาวสิง
แฟน: I want you to meet my father (ยิ้ม)
พ่อแฟน: (ยืนจังก้าด้วยกระบวนท่าไก่หงายคอ มือเตรียมปล่อยโซ่ล่ามหมาบูลด็อกตัวเท่าลูกหมีทุกเมื่อ)
เราเอง: Hello uncle (ยิ้มโชว์ฟันขาวพร้อมโค้งหัวเล็กน้อย)
พ่อแฟน: (ชิท ตูหมดข้ออ้างปล่อยหมาซะแล้วสิ ไม่ได้ว่าตูแก่แถมไม่ได้เรียกตูว่าพ่อด้วย)
เราเอง: (รอดแล้วตู)
MISSION ACCOMPLISH!!! (ตูไม่โดนหมาแทะหัวแว้วววว)
แถมเล็กน้อย: ฝรั่งเขาชอบเรียกกันว่าMr.ไม่ก็Mrs.ตามด้วยนามสกุลครับ ถ้าเป็นChinese American(จีนมะกัน)ก็ง่ายหน่อยเพราะนามสกุลเขามักมีแค่พยางค์เดียว(เช่น Chen(เฉิน ฝรั่งอ่านเชิน) Yang(หยาง ฝรั่งอ่านแยง) ฯลฯ) แต่ถ้าเป็นคนไทยนี่อาจจะมีปัญหาหน่อย(ผมเคยเห็นตัวละครในฟิคนามสกุล นทีธารทรัพย์พิสิทธิ์ ฝรั่งอ่านครึ่งทางก็เป็นลมแล้ว)
นอกจากอานตี้กับอังเคิ่ลแล้วชาวสิงยังมีอีกคำที่ชอบใช้กันครับ ซึ่งก็คือ เสี่ยวตี้(หนู(ช))กับเสี่ยวเม่ย(หนู(ญ))
แน่นอน ปกติก็คือพวกผมนี่แหละครับที่โดนอ้านตี้ๆอังเคิ่ลๆ(ป้าๆลุงๆ)เรียกแบบนั้น ซึ่งก็เหมือนเมืองไทยที่นิยมคำว่าหนูหรือน้องนั่นแหละ สะดวกเรียกดี
แต่ทว่าก็มีปัญหาอยู่อย่างนึงสำหรับซิงลิชที่ภาษาไทยไม่มีครับ มันก็คือคำว่าพี่
ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงพี่ของเพื่อนหรืออะไรอย่างนั้นนะครับ เพราะเราสามารถเรียกเขาด้วยชื่อเฉยๆได้ แต่หมายถึงพี่คนขับรถหรือพี่บริกรตามร้านอาหารครับ เพราะอายุเขาก็ไม่น่าจะแก่กว่าเราเกิน10ปี ไปเรียกลุงเรียกป้ามันก็ออกแปร่งๆไปซักหน่อย
แล้วทำไงดีวะ?
ง่ายๆครับ
ไม่ต้องเรียกม่างเลย
สาธิตวิธีเรียกโดยไม่ต้องพูดสมญา
เรา: (มองบริกรตาปริบๆ ตูจะขอน้ำอีกแก้วไงดีวะ)
เพื่อน: (ดูตาก็รู้ใจ มาตูช่วย) Excuse me, can I have one more glass of water please?
สังเกตได้ว่าประโยคเมื่อกี้ไม่จำเป็นต้องเรียกอีกฝ่ายด้วยฐานะครับ เหมือนเวลาเราพูด'ขอน้ำด้วยครับ'โดยตัดส่วน'พี่ครับ'ออกไปนั่นแหละ ในภาษาไทยอาจฟังดูห้วนๆ แต่สำหรับปะกิดซิงลิชถือว่าโอครับ (หรืออย่างน้อยผมก็ใช้มา4ปีโดยไม่โดนต่อย)
อนึ่ง วันนี้(15 ต.ค.)พึ่งรับประกาษณียบัตรจบมัยมศึกษาครับ เข้าโหมดกล้องอาละวาดคลั่งถ่ายรูปอีกครา
อสอง ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับโลกร้อนยังไง แต่ก็ช่างมันเต๊อะ อ ไอเดียนั้นหายาก
มาเขียนหนังสือธรรมะ(อาจจะชื่อหนังสือ 'ธรรมหม้อ ธรรมะ')หรือเอาคนที่เกลียดเกาหลีเข้าDNAอย่างพี่วิชัยคนโรงแรม 
มาเขียนหนังสือนำเที่ยวเกาหลีนั่นแหละ(อันนี้คงมีชื่อ'Loading Tour ซากอ้อยสุดฟ้าแดนโสม') ดูไม่เข้ากันแต่ก็น่าสน
